Twee weken geleden was ik een paar dagen wandelen op de hei. Toen ik thuis kwam, was het nieuws geheel omgeslagen. Een jongen waar ik nog nooit van had gehoord, ene Mauro, stond centraal in alle kranten en televisiebulletins. Mauro blijkt al jaren illegaal in Nederland te zijn, en moet nu terug naar Angola. Het CDA is ernstig verdeeld, en minister Leers wordt ervan verdacht Mauro alleen maar uit te zetten omdat de PVV dit graag wil. Mauro zou het slachtoffer zijn van het kille, rechtse klimaat in Nederland. De vraag is dan: staan PVV-stemmers nu te juichen dat Mauro weg moet?
Een meerderheid van de bevolking wil dat Mauro in Nederland kan blijven, en zelfs een meerderheid van de CDA-achterban lijkt deze wens te hebben. Onder PVV-stemmers blijkt slechts 36 procent te vinden dat Mauro mag blijven. Heeft Wilders een probleem met deze grote groep aanhangers? Of valt dat wel mee?
CDA-stemmers lijken op PVV-stemmers
Het CDA kan helpen om zaken te verhelderen. Veel CDA-stemmers zijn de afgelopen jaren op de PVV gaan stemmen. Dit werd goed zichtbaar in Noord-Brabant en Limburg, waar de PVV vorig jaar een enorm aantal kiezers van het CDA afsnoepte. Beide partijen zijn niet links en niet rechts, maar hebben wel een conservatief profiel. De PVV lijkt vooral meer dan het CDA te luisteren naar wat deze kiezers bezighoudt. PVV-kiezers zijn het echter vaak niet eens met extreme standpunten van de PVV, en dus eerder met gematigder CDA-standpunten.
En wat vindt de achterban van het CDA? Volgens Maurice de Hond verliest het CDA wederom aanhang vanwege haar Mauro-standpunt, en vindt een ruime meerderheid dat Mauro moet blijven. Net als het CDA-congres van afgelopen zaterdag dus. De sympathisanten van Mauro zullen blij zijn: als we aannemen dat de zorgen van veel CDA-stemmers gelijk zijn aan die van PVV-stemmers, zullen ook veel PVV-stemmers ernstig twijfelen en tot de conclusie kunnen komen dat een geïntegreerde jongen niet uitgezet mag worden. Wilders heeft dus misschien wel meer dan 36 procent van zijn achterban tegen zich.
Binnenkort weer vergeten
Is Mauro dan geschikt om al deze PVV-kiezers te laten inzien dat ze beter op een andere partij kunnen gaan stemmen? Het antwoord is toch nee. Het fenomeen Mauro is namelijk van voorbijgaande aard. Wie kent kleermaker Gümüs nog? Of Taida Pasic? Mauro krijgt een studievisum of hij gaat naar Angola, maar in beide gevallen verdwijnt hij uit beeld. Burgers zullen Mauro binnenkort weer vergeten zijn. En dan vinden de meeste burgers gewoon weer dat het asielbeleid strenger moet worden. Ook de vele burgers die door Mauro aan het twijfelen werden gebracht.
Mauro wekt bij velen compassie op zolang het om hem gaat. Maar die compassie is van korte duur. De PVV hoeft er alleen maar op te wijzen dat er nog vele honderden of duizenden andere Mauro’s zijn, die wachten op hulp van links Nederland en de meningen komen alweer in beweging. Maar waarschijnlijk hoeft de PVV hier niet eens op te wijzen. Als Mauro straks weer uit de schijnwerpers is, zijn de meningen weer zoals voorheen.
Compassie voor jonge asielzoekers is makkelijk op te wekken, maar is ook even snel weer weg. Daarin zijn PVV-stemmers niet anders dan de rest van Nederland.
Chris Aalberts is docent en onderzoeker politieke communicatie. Hij werkt momenteel aan een boek over de achterban van de PVV.
