D66 en de PVV hebben meer gemeen dan ze zelf graag toegeven. Maandag presenteerde Wouter Koolmees namens D66 een paper waarin de partij de financiële problemen in Europa analyseert en een oplossing aandraagt. Ook wil zij met het rapport verantwoording afleggen voor de pro-Europese koers. Conclusie van D66: afschaffing van de euro kost structureel 4500 euro per jaar, verdere Europese integratie is noodzakelijk.
Eerst even full disclosure: een jaar of twintig geleden werd ik lid van D66 en ik ben af en aan lid geweest tot vorig jaar. Toen kon ik niet meer tegen de ‘Tegen Europa=dom’-doctrine van de partij en zegde mijn lidmaatschap op. Wel heb ik grote sympathie voor die partij. Some of my best friends are D66’ers.
Onderbouwing
Dan het rapport zelf. Net als het rapport dat Geert Wilders liet maken is de uitkomst niet verrassend. De PVV is tegen de euro, D66 voor. D66 komt dus tot de conclusie dat de euro een goede zaak is en dat meer Europa een uitweg uit de crisis is. Met dit rapport probeert de partij er draagvlak voor te creëren.
Een andere overeenkomst met het PVV-rapport is de kwantitatieve onderbouwing. Die is er niet. Beide rapporten geven aan dat het niet uit te rekenen is of we met gulden of euro beter af zouden zijn. Toch meldt D66 dat een terugkeer naar de gulden ons 4500 euro per persoon per jaar gaat kosten. Bron: twee rapportjes van investment banks.
Het eerlijke verhaal
Omdat we dus niet kunnen uitrekenen wat voor ons de slimste oplossing is, is het pamflet dus gewoon partijideologie. We wisten al hoe D66 erover denkt. Een sterk democratisch Europa, waar een centraal bestuur over landsgrenzen heen in mag grijpen. Een sterk economisch blok. Zo blijven we meetellen in de wereld! Dat is volgens de zelf benoemde kosmopolieten van D66 ‘het eerlijke verhaal’.
Maar dat is natuurlijk maar de helft van het ‘eerlijke’ verhaal. De keerzijde is dat die hervormingen heel veel pijn gaan doen. Niet alleen in de Zuid-Europese landen, maar ook hier. En omdat hervormingen niets anders zijn dan bezuinigingen, zal de economie daar flink onder lijden. In de Zuid-Europese landen moeten de salarissen flink omlaag en zal de sociale zekerheid grotendeels ontmanteld moeten worden. In de Noord-Europese landen moet ook de welvaartsstaat afgebouwd worden. Wij gaan tenslotte een stuk minder verdienen omdat de Zuid-Europese landen geen geld meer kunnen lenen om onze spullen te kopen.
Utopie
In het utopische geval dat iedereen zich aan de gemaakte afspraken houdt, gaat Zuid-Europa een decennium van depressie tegemoet. Hoge werkloosheid en dalende inkomens. In het Noorden zal de situatie milder zijn, maar ook hier zal de werkloosheid oplopen, zullen de salarissen dus niet stijgen en hopelijk helpt de inflatie mee, zodat de nominale staatsschuld ook niet de verkeerde kant op gaat.
Dit is natuurlijk niet een erg realistisch scenario. In Zuid-Europa is nu al veel sociale onrust en daar zijn de bezuinigingen nauwelijks daadwerkelijk ingegaan. Zelfs in het rijke Nederland dreigt een opstand. Van alle politieke partijen willen alleen VVD, CDA en D66 zich aan de regels uit Brussel houden.
Goudstandaard
In de jaren ’30 werd de depressie nodeloos verergerd door vast te houden aan de goudstandaard. Daardoor was er geen ruimte voor stimulerend beleid. Door de invoering van de euro hebben de eurolanden dit zichzelf weer aangedaan en zijn voor ze uitgaven gebonden aan de disciplinerende werking van de financiële markten.
D66 wil dus eigenlijk hetzelfde als de PVV, want de enige manier om te ontsnappen aan de financiële markten is een eigen munt en het opgeven van de onafhankelijkheid van de centrale bank. Alleen kiest D66 niet voor de gulden, maar voor de euro. Door volledige politieke integratie kan dat. Dan geef je soevereiniteit, bezittingen en schulden op. Daarmee zou de transferunie een feit zijn en betalen de Duitsers het gelag van de onverenigbare culturen van een Verenigd Europa.
