Leuk hoor, al dat gespetter van Ranomi Kromowidjojo. En ook best knap van Marianne Vos, dat ze net iets harder fietst dan de rest. Maar het was allemaal voorspel. Als we de media moeten geloven beginnen de Spelen vandaag pas echt.
Dedain
Want atletiek. ‘De moeder aller sporten’. Pas als er rondjes zijn gerend over een ovale baan zijn de Olympische Spelen in London echt begonnen. De wereld deed de televisie uit na de openingsceremonie van Danny Boyle om hem deze vrijdag pas weer in te schakelen.
Tenminste, dat is het beeld wat ontstaat. Er klinkt een enorm dedain uit naar andere sporten. Het zwemtoernooi is zo ongeveer afgelopen, net als judo. Opwarmsporten blijkbaar. En dat terwijl het zwemmen juist heel leuk, spannend en redelijk onvoorspelbaar verliep. Verrassende Chinezen, Michael Phelps die ondanks een mindere vorm de meest succesvolle Olympiër ooit werd en gouden Ranomi.
Atletiek is ook niet alles
Dat je die voetbalwedstrijden voor de opening niet meetelt als het begin van de OS is nog wel te begrijpen. Maar tegen atletiek als beginpunt zijn ook wel argumenten in te brengen. Het lijkt een erg internationale tak van sport, maar dat valt eigenlijk ook wel mee.
De korte loopnummers gaan tussen Amerikanen, mannen van Caraïbische eilanden en een verdwaalde of genaturaliseerde Europeaan. De lange loopnummers zijn het domein van de (Oost-) Afrikanen en bij de vrouwen wat Oost-Europeanen en Chinezen. En op de technische nummers zijn het vooral Europeanen en Amerikanen die meedoen voor de ereplaatsen.
En ook het atletiek heeft rare sportjes, zoals de hink-stap-sprong en de 3000 meter steeple.
De Olympische Spelen beginnen gewoon bij de opening en stoppen bij de sluiting. Het idee dat het er in de tweede week pas om gaat wordt versterkt door het feit dat de meeste finales van de teamsporten er in plaatsvinden, maar ook in de afgelopen week was er genoeg te genieten in London.
CC-foto: Petey21
