Nederlandse films, het blijft altijd zo’n gevalletje doet ie ‘t of doet ie ‘t niet? Het kan een enorme opgave zijn om een Nederlandse film uit te zitten. Of dat nou komt door het Nederlands acteertalent of het talent van onze afgestudeerde filmacademie-studenten? Het feit blijft, Nederland kent weinig échte goede films. Al valt over smaak te twisten natuurlijk. Het NFF is echter de plek bij uitstek waar dit verschil niks uitmaakt. Met die reden is het NFF walhalla voor de Nederlandse filmmaker, want het publiek koopt kaarten voor alles (goed of slecht) wat op het witte doek verschijnt. Bezoeker zijn van het NFF lijkt belangrijker dan de kwaliteit van de film. Het is dan ook een mooi cadeautje wanneer blijkt dat je als bezoeker daadwerkelijk waar krijgt voor je geld, zoals het geval bleek te zijn bij Bellicher: Cel, welke in première ging tijdens het NFF.
Belicher: Cel
Hoewel de titel absoluut niets onthult over het niveau van deze film, klinkt de teaser als een fantastische Amerikaanse actiefilm. Maar deze thriller is toch echt een product van eigen bodem. Een verrassend staaltje van eigen bodem welteverstaan. Wie de serie De macht van meneer Miller heeft gezien, weet dat de boeken van Charles den Tex goede stof zijn voor een spannende verfilming. En ook met Bellicher: Cel is het gelukt de film niet te laten onderdoen voor het boek van deze Nederlandse meesterschrijver.
Michael Bellicher (Daan Schuurmans) vindt een auto die te water is geraakt na een fataal ongeluk waarbij een goede vriend van hem is omgekomen. Tot zijn stomme verbazing wordt hij dezelfde avond nog aangehouden. De politie is ervan overtuigd dat ze hem moeten hebben. Alles wat Michael zegt, lijkt zich tegen hem te keren. Het wordt van kwaad tot erger wanneer er een ander verschrikkelijk ongeluk in zijn schoenen wordt geschoven en daarna steeds meer bizarre aanklachten op zijn naam komen te staan. Samen met Richard (Tim Murck), Michaels zus (Anna Drijver) en haar vriend (Benja Bruijning) gaat Michael opzoek naar degene die zijn identiteit heeft gestolen.
De rode draad
Bellicher: Cel weet de kijker totaal in verwarring te brengen en iedere vijf minuten op een ander dwaalspoor te brengen. Wanneer je eindelijk denkt te weten hoe de vork in de steel zit, draait het verhaal weer volledig de andere kant op en heb je helemaal geen benul meer van wie te vertrouwen is en wie niet. Hoewel ik bij het verlaten van de zaal de film in mijn hoofd nog aan het reconstrueren was, lukte het me uiteindelijk alle draadjes aan elkaar te verbinden. Knap staaltje werk. Het feit dat sommigen misschien iets langer nodig hebben om de verbanden te leggen, stoort totaal niet bij het beleven van de film en de bijbehorende spanning. Naast mij werden regelmatig de handen voor de ogen geslagen. Aan spanning ontbreekt het in deze film absoluut niet.
Ook om mij heen hoorde ik menig uitleg van kijkers die ook probeerden de rode draad te vinden. Een groep jongens voor mij bleek daar absoluut geen problemen mee te hebben. Voor de social media generatie is deze film duidelijk gesneden koek. Geen taaie gesneden koek, maar spannend, begrijpbaar, verrassend en tevens zeer vernieuwend voor de Nederlandse filmindustrie.
De social media generatie
Dat de film doelt op deze generatie blijkt ook vooral uit het tweede scherm dat ervoor ontwikkeld is. Leuk aan de app is dat je gedurende de film mee kunt raden wie Michaels identiteit heeft gejat. Daarmee kun je als bezoeker je eigen rode draad uitzetten met het gevolg erachter te komen hoe goed jij bent in het oplossen van dergelijke puzzels. Je zult dan ook met je neus op de feiten gedrukt worden, het verhaal zit ijzersterk in elkaar. Je pikt de dader er namelijk echt niet zomaar even tussenuit, tenzij je een wilde gok doet natuurlijk. In principe is het een simpel transmedia concept, maar perfect voor een film als Bellicher: Cel. Ondanks dat je met een tweede scherm in de bioscoop zit werkt het niet afleidend maar word je juist meer meegenomen in het verhaal. Dit is precies waarvoor het tweede scherm bedacht is.
Als laatste mag trouwens ook best gezegd worden dat de soundtrack een erg lekkere toevoeging is aan het geheel. Maar deze is wederom vooral een cadeautje voor het jongere publiek. Na het zien van deze film kan het niet anders dan dat je hunkert naar de derde deel van Den Tex, welke binnenkort als zesdelige televisieserie zal verschijnen.