Gerdina Kruizinga doet verslag van de KEIweek in Groningen. Niet door foto’s van dronken tieners of een ludiek verslag. Gerdina zit op de kunstacademie en vraagt zich af of ze de stereotype-studenten weet te herkennen. Vandaag: de fysiotherapeute.
De KEIweek is begonnen. Groningen wordt overspoeld door mensen met roze polsbandjes. In mijn zoektocht naar stereotypen kom ik tot de ontdekking dat de aankomende studenten nogal op elkaar lijken. Sanne viel mij op door haar vrolijkheid en haar sportieve uitstraling. Doet ze een sportstudie? Het kanten hemdje lijkt dat tegen te spreken.
Hoi, wie ben je?
“Ik ben Sanne. Wil je ook een biertje?”
Ja, lekker. Wat ga je studeren?
“Fysiotherapie, want ik wil graag mensen helpen die moeten revalideren na een ongeluk.”
Ga je ook ergens lid worden?
“Bij een sportvereniging, denk ik. En ik vond Dizkartes leuk. Dat zijn tenminste normale mensen.”
Haar vriend vult aan: “ja, niet zoals die mensen van Voldi.. Valdi…”
“Vindiket.”
“Ja, die. Dat zijn van die gladjakkers die erbij willen horen.”
Dat moet je net liggen inderdaad. Wat vind je van de KEIweek tot nu toe?
“Leuke sfeer, ik voel me thuis. Wat studeer jij eigenlijk?”
