Gerdina Kruizinga doet verslag van de KEIweek in Groningen. Niet door foto’s van dronken tieners of een ludiek verslag. Gerdina zit op de kunstacademie en vraagt zich af of ze de stereotype-studenten weet te herkennen. Vandaag: de geschiedenisstudent.
Vandaag stap ik de sociëteit van Bernlef, de Friese vereniging, binnen. Het hangt er vol rode monden en Fries is de voertaal (en tegen mij Nederlands). Ik krijg een Friese lunch aangeboden (schijnbaar eten ze tussen de middag roomijs en geroosterd suikerbrood in Friesland) en spot een wiskundestudent. Wel een beetje jammer: hij studeert heel iets anders.
Hoi, wie ben je?
“Sjoerd.”
“Dat klinkt Fries.”
“Ja, ik ben zeker Fries.”
“Word je hier ook lid?”
“Ja, ik denk het wel. Ik vind het hier wel knus.”
“Wat ga je studeren?”
“Geschiedenis. Je kunt daar ook journalistieke vakken volgen, en dat is wat ik eigenlijk wil.”
“Wat vind je je van de KEIweek tot nu toe?”
“Eerlijk gezegd valt het me een beetje tegen. De keileiders wisten ook niet goed wat we gingen doen. Ik ga nu dus mijn eigen gang.”
