De Israëlische defensiemacht (IDF) bevrijdde de Argentijnse-Israëlische Luis Har, die op 7 oktober 2023 door Hamas-terroristen was ontvoerd vanuit Kibboets Nir Yitzhak, in februari 2024 tijdens een gedurfde militaire operatie in Rafah, een Palestijnse stad in de Gazastrook. Hij doet nu zijn verhaal aan het Israëlisch dagblad Maariv over zijn ruim 14 maanden gevangenschap door Hamas, over de angst, chaotische taferelen, de onmenselijke aard van de terroristen, het tekort aan voedsel en hoe humor hem en de andere gijzelaars staande hield.
Redactie, TPO, 28 januari 2025 – “Ik was daar, ik weet wat het uitstellen van akkoorden betekent. Elke dag neemt de angst, het gevaar en het lijden toe. We moeten niet wachten en we moeten niet uitstellen, want elke dag die voorbijgaat, neemt de bezorgdheid toe dat er uiteindelijk niemand meer over zal zijn om terug te brengen. De gijzelaars lijden vandaag de dag aan langdurige honger, Hamas houdt alle hulp voor zichzelf,” begint Har te vertellen.
Hij beschrijft de angstaanjagende momenten van zijn ontvoering, zijn lange gevangenschap in het huis van een Hamas-lid in het zuiden van Gaza en zijn uiteindelijke redding en terugkeer naar Israël.
“Er waren veel vrouwen en tieners die huizen plunderden, in alle richtingen renden en samen met de terroristen probeerden binnen te komen.”
“De terroristen stormden onze safe room binnen; we waren met z’n vijven. We begonnen te roepen: ‘Niet schieten! Niet schieten!’ Ze schreeuwden in het Arabisch en sleepten ons hardhandig naar buiten. Degenen met haar werden aan hun haar getrokken; ik, kaal, werd bij mijn kleren vastgepakt en geduwd. Onderweg keek ik om me heen en zag ik het hele huis vol terroristen die schreeuwden, met hun wapens op meubels sloegen, schoten en glas vernielden. De woonkamer, keuken en kamers zaten vol.”
Een huis op kibboets Be’eri, Israël ( zo’n 30 kilometer ten noorden van kibboets Nir Yitzhak uit dit artikel) waar Hamas-terroristen op 7 oktober 2023 een terreuraanslag pleegden. Op de foto’s staan bewoners en hun gasten die tijdens het bloedbad zijn vermoord. Foto @Zamire Willems/TPO
‘Surrealistische film’
Buiten zag Har de verwoesting die was aangericht. “Ik zag dat ook andere huizen waren binnengevallen. Alle deuren stonden open, de erven waren leeg en stil. Het leek alsof alle bewoners van de kibboets al waren meegenomen. Iemand had een fiets gestolen en er een kleine kindertractor aan vastgemaakt. Er waren veel vrouwen en tieners die huizen plunderden, in alle richtingen renden en samen met de terroristen probeerden binnen te komen. Het leek wel een surrealistische film.”
De gijzelaars werden via een gat in het hek van de kibboets naar voertuigen geleid. “Een witte Toyota kwam met piepende banden tot stilstand en laadde ons snel in te midden van geschreeuw en paniek,” gaat Har verder.
Angst, chaos en een onwerkelijke reis naar Rafah
Har sprak over de angst van een medegijzelaar, Mia Leimberg (destijds 17). “Mia was in shock, doodsbang. Ze hield haar hond vast en zei niets. Maar onderling spraken we Spaans. We zeiden: ‘Laten we doen alsof we geen Hebreeuws of Arabisch begrijpen om het contact met de terroristen te minimaliseren.’ De auto zat vol wapens—mortieren, RPG’s (raketwerpers)—en wij zaten bovenop die wapens. Boven ons stonden vijf terroristen die omhoog schoten en ‘Allahu Akbar’ riepen. Ze liepen over ons heen alsof we vodden waren.”
“Op een gegeven moment vroegen de terroristen: ‘Zijn jullie Joden?’ en zeiden we meteen: ‘Nee, nee, we zijn Argentijnen—Messi, voetbal, Messi.’”
Hij vertelt verder over de reis naar Rafah: “We passeerden de open poort van de militaire basis bij Sufa, waar twee gepantserde voertuigen in brand stonden. Het zag er onwerkelijk uit. We gingen verder richting Khan Yunis, waar een menigte tieners met grote scharen naar de auto liep en bedreigende gebaren maakte alsof ze ons in stukken wilden snijden. De terroristen bleven in de lucht schieten en raceten door de menigte om te voorkomen dat ze ons zouden lynchen.”
De communicatie tussen de gijzelaars was volgens Har beperkt: “Heel weinig, en alleen in het Spaans. We zeiden dat het belangrijkste was om niet te verzetten, mee te werken en te reageren op een manier die hen niet zou irriteren. Zo bleven we veilig. Elke keer dat een deur openging, zeiden we tegen onszelf: ‘Dit is het; nu is het afgelopen.’ Op een gegeven moment vroegen de terroristen: ‘Zijn jullie Joden?’ en zeiden we meteen: ‘Nee, nee, we zijn Argentijnen—Messi, voetbal, Messi.’”
“De meeste terroristen waren onder invloed van drugs of volledig onmenselijk.”
‘Humor heeft ons gered!’
De behandeling van de gijzelaars door de ontvoerders was volgens hem wisselend. “Er waren momenten van menselijkheid, maar meestal niet. De meeste terroristen waren onder invloed van drugs of volledig onmenselijk. De man des huizes zorgde bijvoorbeeld voor ons en probeerde ons gerust te stellen dat alles goed zou komen. Hij zei: ‘Als er vrede is tussen ons, kom ik pizza eten in jouw kibboets.’ Maar dat neemt de brutaliteit van hem en de anderen niet weg, die ons constant bedreigden en schreeuwden. Ze dachten dat onze situatie in twee of drie dagen voorbij zou zijn, maar plotseling werd het langdurig.”
“Uiteindelijk deelden Fernando Merman en ik één pita per dag, die we in stukjes verdeelden om het niet in één keer op te maken.”
Humor werd een reddingslijn voor Har en zijn medegijzelaars. “Op een gegeven moment begonnen we te lachen wanneer ze ‘shwaya shwaya’ (langzaam, langzaam) zeiden. Ik zei tegen de man des huizes: ‘Kom op, shwaya shwaya, we zitten hier al weken.’ Humor heeft ons gered!”
Har beschrijft de uitdaging van slinkende voedselvoorraden. “Ik kookte. In het begin was het makkelijk; er was van alles—ingeblikt voedsel, groenten, kaas—en ze brachten elke dag pitabrood. Maar na verloop van tijd raakte het eten op. Uiteindelijk deelden Fernando Merman en ik één pita per dag, die we in stukjes verdeelden om het niet in één keer op te maken.”
Terroristen van de Qassam Brigades, de militaire vleugel van Hamas, houden de menigte in de gaten terwijl Rode Kruis-voertuigen Israëlische gijzelaars ophalen onder een wapenstilstandsovereenkomst tussen Israël en Hamas, in Gaza Stad, 19 januari 2025. Foto: Abed Hajjar/AP
Bron: The Jerusalem Post
