Vrouwen zijn ontvoerd, kinderen afgeslacht en duizenden leden van de Alawitische minderheid zijn de bergen in gevlucht om te ontsnappen aan andere wreedheden die naar verluidt door de troepen van de nieuwe machthebber van Syrië, Ahmed al-Sharaa, worden gepleegd. “De troepen van Al-Sharaa voeren etnische zuiveringen uit tegen ‘ongelovigen’,” vertelt een Syrische Alawiet.
Redactie, TPO, 11 maart 2025 – . Twee Alawitische burgers uit Syrië en Israël delen hun aangrijpende verhalen met The Jerusalem Post over de gruweldaden en hun hoop op bescherming.
“De situatie is rampzalig, ze vermoorden kinderen en vrouwen. Er vindt hier een etnische zuivering plaats; ze laten niets achter, ze doden iedereen, en alles wordt vastgelegd op video”, zegt E., een Alawitische burgerlijke aannemer uit de regio Jableh aan de Syrische kust, daarbij verwijzend naar gruwelijke video’s die online circuleren en vernedering, degradatie en massamoorden in Syrië laten zien.
“Ik begrijp niet wat hun idee is. Het is islamistisch jihadisme, ze denken waarschijnlijk dat ze de ‘ongelovigen’ moeten uitroeien. Voor hen zijn kinderen ongelovigen, vrouwen zijn ongelovigen, iedereen is een ongelovige. Vrouwen worden naar Idlib gebracht. Ik weet niet wat ik je moet vertellen, we bevinden ons in een noodsituatie, mensen verstoppen zich letterlijk in de bossen”, vertelt E. met angst in zijn stem.
“De gewapende bendes zijn het regime! Het is allemaal hetzelfde; ze behoren allemaal tot Ahmad Al-Sharaa.”
Een uitgebrande auto na de recente golf van geweld tussen troepen van de nieuwe Syrische machthebber Ahmed al-Sharaa en aanhangers van voormalig president Bashar al-Assad in de buitenwijken van het dorp Qardaha, de geboortestad van Assad, 10 maart 2025. Foto: Omar Albam/AP
Chaos en etnische zuiveringen na de val van het Assad-regime
Als hem wordt gevraagd wat er is gebeurd sinds de val van het Assad-regime tot nu toe, zegt E. het volgende:
“Sinds de val van het regime is het voormalige leger simpelweg verdwenen. Duizenden werden vrijgelaten uit de gevangenis, en iedereen die enige band met het leger had, is gedeserteerd. Daarna raakten mensen in paniek. De nieuwe regering slaagde er niet in de controle over te nemen. Plotseling begonnen ze willekeurig jonge mensen te ontvoeren. Sommigen verzetten zich hierdoor; we zagen enkele protesten en confrontaties, en er werd geschoten op de demonstranten. Vanaf dat moment werd alles erger.”
“Het regime neemt VN-waarnemers mee naar gebieden waar niets is gebeurd, in een poging hen ervan te overtuigen dat alles in orde is.”
E. beschrijft de situatie in de kustregio als een verzameling spooksteden en -dorpen, sommige geblokkeerd door loyalisten van het nieuwe regime.
“Banias werd gezuiverd, net als hele gebieden zoals Al-Qusur en Al-Muruj. Daar is niemand meer. Ze namen mensen daar vandaan, bonden ze vast aan auto’s en sleepten ze door de straten. Ze gebruiken allemaal racistische retoriek. Velen van ons zijn de bergen ingevlucht,” legt hij geschokt uit.
Op de vraag of de daders gewapende bendes of officiële troepen van het regime zijn, benadrukte E.: “De gewapende bendes zijn het regime! Het is allemaal hetzelfde; ze behoren allemaal tot Ahmad Al-Sharaa.”

De nieuwe machthebber van Syrië, Ahmed Al-Sharaa. Foto: Aref Tammawi/AFP/Getty Images.
Duizenden vermist of gedood
Wat betreft het aantal slachtoffers, dat volgens sommige organisaties bijna 1.000 zou bedragen, beweert E. dat er duizenden vermist of dood zijn:
“We hebben geen manier om echt te weten hoeveel het er zijn, want dit is nog niet voorbij. We worden tegengehouden bij het bereiken van onze steden, we mogen de lichamen van onze doden niet verzamelen, sommigen zijn in zee gedumpt en hele steden zijn weggevaagd,” voegt hij eraan toe. “Het regime neemt VN-waarnemers mee naar gebieden waar niets is gebeurd, in een poging hen ervan te overtuigen dat alles in orde is.”
“Voorheen, onder het oude regime, leefden we in extreme armoede en vandaag leven we in angst en catastrofe. De Alawieten waren altijd een vreedzaam volk.”
Als hem wordt gevraagd of hij een boodschap heeft voor de Israëlische regering, zegt E.: “We hebben iemand nodig om ons te redden, om ons te steunen, ons te helpen, ons volk te beschermen. Onze steden branden, en de mensen kunnen niet spreken. Voorheen, onder het oude regime, leefden we in extreme armoede en vandaag leven we in angst en catastrofe. De Alawieten waren altijd een vreedzaam volk”, aldus E.
Alawitische gemeenschap in Israël: een boodschap van vrede
B. is een arts uit de kleine Alawitische gemeenschap in Israël. “Wij zijn een zeer kleine gemeenschap. Onze religie gelooft in de mensheid. We beschouwen er geen verschil tussen moslims, joden en christenen. In het Alawitische dorp in Israël, Ghajar, vind je de ‘Tuin van de Vrede’, met symbolen van het jodendom, christendom en de islam. Wij zijn een open religie, ver verwijderd van alle onzin van extremisme.”
Volgens B. werden de Alawieten altijd vervolgd en gediscrimineerd, vooral vanwege hun afwijkende religieuze achtergrond. “Maar het belangrijkste thema van onze religie is altijd harmonie, liefde en vrede geweest,” benadrukt hij.
Ghajar is het enige Alawitische dorp in Israël, gelegen op de Golanhoogten. Vandaag de dag telt het ongeveer 3.000 inwoners, die sinds 1967 onder Israëlisch bestuur vallen. “Wij zijn een volk dat verbonden is met de staat en de staat Israël steunt; we weten dat Israël de hand uitreikt naar vrede,” voegt B. eraan toe.
Decennialang werden er speciale regelingen getroffen met de VN, zodat inwoners van Ghajar in Damascus konden studeren.
B.: “Ik had veel vrienden uit Damascus die in het begin een hekel hadden aan joden. Ze vroegen me of de joden me probeerden op te eten. Ik legde hen uit wat de staat Israël was en wie de joden waren, en ik geloof dat ik hen heb overtuigd en hun mening heb veranderd. Op een gegeven moment begonnen mijn vrienden zelfs Israëlische liederen te zingen.”
‘Syrische Alawieten smeken Israël om hulp’
Echter, sinds de burgeroorlog in Syrië meer dan tien jaar geleden uitbrak, werden deze regelingen bevroren.
Over de religieuze affiniteit van het Assad-regime zegt B. zuchtend: “Mensen beschouwden hem als behorend tot de Alawitische religie, maar hij toonde nooit enige verbondenheid met onze religie, en velen van ons waren nooit loyaal aan hem of zijn regime. Het regime besloot handen te schudden met buitenlandse machten om politieke redenen. Naar onze mening was dat een vergissing, we wisten dat het tot een ramp zou leiden. En nu, hier zijn we,” voegt hij eraan toe, verwijzend naar de rampzalige situatie van de Alawitische gemeenschap in Syrië.
De arts is van plan om Israëlische functionarissen te ontmoeten in een poging een beschermend Israëlisch schild te verkrijgen voor de Alawitische gemeenschap in Syrië.
“Er zijn vijf miljoen Alawieten in Syrië en velen van hen smeken om Israëls steun en bescherming. We weten dat er spanningen zijn met Turkije, maar zoals Israël met de Druzen heeft gedaan, zal dat hier ook moeten gebeuren. Net als wij kunnen zij loyaal zijn aan Israël. Ze weten dat ze alleen hier waardig en zonder onderdrukking kunnen leven”, sluit B. af.
Bron: The Jerusalem Post