Vanaf 30 juni 2025 moeten alle cryptobedrijven een vergunning hebben om te kunnen opereren binnen de Europese Unie. Dit betekent een grote verandering in de cryptowereld, waarbij sommigen de nieuwe regels aangrijpen om een nieuw publiek aan te spreken, en anderen ervoor kiezen om helemaal te vertrekken uit Nederland.
Steeds meer Nederlanders zijn geïnteresseerd in crypto, en geschat wordt dat inmiddels zo’n 15% van de bevolking in het bezit is van cryptoactiva. Omdat crypto een steeds breder publiek trekt is het belangrijk dat de top crypto platforms goed gereguleerd, gebruiksvriendelijk en veilig zijn. Ook is het natuurlijk belangrijk of ze lage handelskosten hebben.
Omdat crypto steeds meer in trek raakt, is een goede regelgeving ook steeds belangrijker. Sinds 30 december 2024 is de Europese Markets in Crypto Assets Regulation (MiCA) van kracht. Het doel is om de cryptomarkt veiliger en duidelijker te maken, en om consumenten beter te beschermen.
Met deze nieuwe regelgeving worden cryptobedrijven verplicht geen misleidende reclame te maken of om kopers bewust verkeerde informatie te geven. Deze bedrijven moeten zelfs juist waarschuwen voor de risico’s van het handelen in cryptovaluta, en moeten hun klanten hier meer inzicht in geven. Ook moeten ze verplicht geld opzijzetten als reserve.
Cryptobedrijven moeten sinds 30 december 2024 extra informatie verzamelen, bewaren en meesturen bij het uitvoeren van cryptotransacties. Dit maakt deel uit van de Transfer of Funds Regulation (TFR), en moet helpen bij het tegengaan van illegale activiteiten, zoals witwassen en terrorismebestrijding.
Deze nieuwe Europese regelgeving wordt in Nederland uitgevoerd door de Autoriteit Financiële Markten (AFM) en De Nederlandsche Bank (DNB), die toezicht houden op cryptodienstverleners. AFM houdt in de gaten of de handel in crypto volgens de regels gebeurt en consumenten genoeg beschermd worden. DNB ziet toe op de uitgifte van stablecoins en controleert of deze ook echt gedekt worden.
Er geldt een overgangstermijn, waarin cryptodienstverleners ervoor kunnen zorgen dat ze aan deze regels voldoen en een vergunning kunnen aanvragen. Vanaf 30 juni 2025 is een MiCA-vergunning verplicht.
Wat zijn de gevolgen voor de cryptosector?
Dit is voor cryptodienstverleners natuurlijk een enorme verandering. Hoewel dienstverleners die ingeschreven staan bij DNB konden profiteren van een overgangsperiode, moesten sommige bedrijven eind 2024 al een vergunning hebben.
Volgens experts is dit voor veel cryptodienstverleners een behoorlijke opgave, die mogelijk gaat zorgen voor een shake-out. Voor veel bedrijven zonder overgangstermijn, of voor kleinere bedrijven, kan het voldoen aan de regelgeving makkelijk een paar ton kosten. Daarbij zijn deze bedrijven vaak niet gewend aan het voldoen aan dergelijke eisen, en onderschatten zij makkelijk hoeveel werk hierin kan gaan zitten.
Het is dan ook niet ondenkbaar dat we de komende maanden veel fusies, overnames en misschien zelfs faillissementen gaan zien. Zo nam de cryptobeurs Bybit vorig jaar Satos over. Het Nederlandse Triaconta kwam in handen van het Britse ICONOMI, en Binance verliet Nederland in 2023 al vanwege de toenemende regelgeving. Sommige bedrijven kiezen ervoor om een vergunning aan te vragen in een ander land, zoals Duitsland, waar de kosten aanzienlijk lager zijn.
Toch zien sommigen in de nieuwe regelgeving een positieve stap. Door de cryptosector veiliger te maken, worden cryptovaluta steeds meer genormaliseerd en geaccepteerd. Dit leidt tot professionalisering. Crypto-assets worden op die manier steeds meer gezien als legitieme financiële instrumenten binnen de Europese markt. Crypto kan een relatief riskante investering zijn, dus dat deze risico’s worden ingeperkt, en dat consumenten beter worden beschermd, is natuurlijk ook positief.
Maar het risico bestaat wel degelijk dat veel kleinere bedrijven deze nieuwe ontwikkelingen niet kunnen bijbenen. Daarnaast kan de nieuwe regelgeving ervoor zorgen dat cryptovaluta hun oorspronkelijke doel voorbijschieten. Voor velen is crypto juist een manier om anoniem transacties uit te voeren, zonder de tussenkomst van banken of overheidsinstanties.
