De Nederlandsche Bank heeft tussen maart en augustus ruim 86 ton goud weggehaald uit de Verenigde Staten en Canada en naar Londen verplaatst. Daarmee ligt nog 37 procent van de Nederlandse goudvoorraad in Noord-Amerika.
Het gaat om meer dan een kwart van de circa 313 ton die DNB in New York en Ottawa bewaarde. Na de operatie ligt 32,1 procent van de voorraad in Londen en 30,8 procent in de kluis in Zeist, met 18,5 procent in New York en evenveel in Ottawa. In totaal beheert DNB 612,4 ton goud, eind 2025 goed voor 72,2 miljard euro.
Verkopen in New York, kopen in Londen
De verhuizing verliep maar deels via gepantserd transport. Bijna 59 ton werd in New York verkocht, waarna DNB in Londen goud terugkocht dat aan de internationale handelsstandaard voldoet. Daarnaast is ruim 27 ton fysiek uit de VS en Canada naar Zeist gebracht en verhuisde eenzelfde hoeveelheid van Zeist naar Londen. Zo hoefden de staven niet te worden omgesmolten en werden de risico’s van het vervoer gespreid.
Volgens DNB is Londen de plek waar het metaal het snelst te gelde is te maken: de Bank of England beheert er de kluis en de Londense markt geldt als de meest liquide ter wereld. In New York en Ottawa is het goud “minder direct inzetbaar”. DNB-president Olaf Sleijpen zegt dat de bank daarmee de inzetbaarheid van de reserves heeft verbeterd, nu de geopolitieke spanningen oplopen.
Goudvoorraad DNB als anker bij systeemrisico’s
Voor centrale banken is goud het vertrouwensanker van de balans: het is het enige bezit dat geen tegenpartij nodig heeft als het financiële stelsel hapert. Opvallend is dat DNB de nieuwe spreiding over Noord-Amerika, het Verenigd Koninkrijk en Nederland nu “evenwichtiger” noemt, terwijl de bank eerder zelf waarschuwde voor de verslechterende verhouding tussen Europa en de Verenigde Staten onder president Trump.
Tegelijk hield DNB steeds vol dat er geen vrees bestond dat Washington het Nederlandse goud zou vasthouden als drukmiddel in een diplomatiek conflict. Ook nu koppelt de bank de verplaatsing niet aan de VS, maar aan crisisparaatheid in algemene zin. België, dat 227 ton bezit, bewaart het grootste deel al jaren bij de Bank of England, met de rest in Canada en bij de Bank voor Internationale Betalingen in Bazel.
Nederland is dus niet het eerste land dat zijn goud naar een liquide markt verlegt, en de politieke druk op centrale banken neemt in meer landen toe. Of de nieuwe verdeling in een echte crisis het verschil maakt, blijkt pas op het moment dat niemand wil meemaken.
