De oproep van het kabinet om permanente bewoners van vakantieparken voorlopig met rust te laten, heeft bij gemeenten nauwelijks effect gehad. Van de 112 gemeenten die vóór de oproep handhaafden, hebben er 97 hun beleid niet aangepast.
Dat blijkt uit een rondgang van de regionale omroepen en de NOS langs alle 342 gemeenten. Er kwamen 246 reacties binnen. De 177 gemeenten met een of meer vakantieparken of een inhoudelijk antwoord zijn meegenomen in het onderzoek; daarvan zijn er 116 tegen permanente bewoning van recreatiewoningen.
Minister Boekholt-O’Sullivan van Volkshuisvesting vroeg gemeenten begin juli in een Kamerbrief terughoudend te zijn met handhaving, tenzij er zwaarwegende redenen zijn zoals ondermijning of een onveilige situatie. Eind dit jaar moeten er afspraken liggen die het deze bewoners makkelijker maken. Tot die tijd blijft de zekerheid waar de brief om draaide voor veel van hen uit.
Gemeenten willen vakantieparken voor recreatie houden
Gemeenten voeren uiteenlopende redenen aan. Súdwest-Fryslân en Winterswijk willen recreatiewoningen behouden voor toeristisch verblijf. „Als gemeente kennen we onze eigen parken, we kennen de mensen die er wonen en kunnen zelf het beste inschatten wat een goede oplossing is”, zegt wethouder Jacob Boonstra van Westerveld, waar 62 vakantieparken liggen. Zeewolde vreest spanningen wanneer toeristen en vaste bewoners op één park verblijven. Gilze en Rijen wijst op het risico van ondermijning, omdat het zicht op een park minder goed is dan op een gewone woonwijk.
In Noord-Brabant veranderde volgens Omroep Brabant alleen Eersel iets na de brief: daar ligt de handhaving sindsdien op een lager pitje. Oisterwijk ziet op vier van zijn zeventien parken geen bezwaar tegen vaste bewoning.
Zestigduizend bewoners, dertig jaar discussie
Vorig jaar stonden bijna 60.000 mensen ingeschreven op een vakantiepark; het werkelijke aantal ligt waarschijnlijk hoger. Volgens het CBS ging het in 2024 in Gelderland om zo’n 10.500 mensen en in Brabant om 9.200. Het vorige kabinet wilde bewoning tien jaar legaliseren, maar de Dienst Toeslagen noemde dat plan „onuitvoerbaar”.
Hoogleraar bestuursrecht Albertjan Tollenaar van de Rijksuniversiteit Groningen wijst op de koerswijziging in Den Haag. Eerder vroegen ministeries gemeenten juist om illegale bewoning te beëindigen, nu om die te gedogen. „Dat is eigenlijk heel gek”, aldus Tollenaar, die erop wijst dat handhaven een bevoegdheid van de gemeente is.
De minister laat in een reactie weten dat gemeenten die afweging zelf maken. Het doel van de afspraken is volgens haar niet om vakantieparken in te zetten tegen de woningnood, maar dat bewoners „weten waar ze aan toe zijn en niet op straat belanden”. De discussie loopt volgens Tollenaar al dertig jaar.