Doneer aan TPO
 
 
avatar

Hans van Willigenburg (1963). Schrijvende omnivoor. Werkte jarenlang voor landelijke kranten en opiniebladen, en was radiopresentator bij RTV Rijnmond. Medeoprichter van Stadslog Rotterdam, thans baasje bij uitgeverij Douane. Trad als dichter op bij Poetry International en werd opgenomen in de nieuwste standaardbloemlezing van Ilja Leonard Pfeijffer.

Steun direct Hans van Willigenburg

Doe een rechtstreekse donatie aan deze auteur en blijf nieuwe bijdragen mogelijk maken:
(Dit stuurt je naar een betalingspagina)
Om administratieve redenen moet je donatie minimaal 5 Euro zijn. Heb je vragen over TPO en donaties? Mail naar [email protected]. Bitcoins doneren? Kijk hier voor meer informatie

Hortend en stotend door Wieringa’s bejubelde roman ‘De heilige Rita’

Rotsblok van literair verantwoorde zinnen zit leesgenot in de weg

Hans van Willigenburg, 20:52 PM, 24 mei 2018

Mag je een recensie over een bejubelde roman van Tommy Wieringa schrijven als je in een vorige, bejubelde roman van deze auteur, Joe Speedboot, niet verder bent gekomen dan pagina vijftig? Waarom zou je daarna nog, geoorloofd of niet, überhaupt de ambitie koesteren een roman van dezelfde auteur te recenseren? Ik zou het, eerlijk gezegd,

Arnon bedankt – Terugblik bij Grunberg’s laatste ‘Voetnoot’

Het werden op den duur iets te vaak hypercorrecte cursiefjes, hysterie en paranoia gericht tegen populisten

Hans van Willigenburg, 14:43 PM, 16 mei 2018

Vandaag verschijnt de laatste ‘Voetnoot’ van Arnon Grunberg, het dagelijkse stukje van maximaal honderd vijftig woorden, op de voorpagina van De Volkskrant. Voor veel Nederlanders buiten Amsterdam een ijkpunt in grachtengordeliaanse pretentie en progressief wegkijken. Zelf ben ik vanaf het allereerste begin fan geweest van de ‘Voetnoot’. Niet dat ik het vaak met Arnon Grunberg

In ‘Café De Waarheid’ schittert het universum van de losers

Mark Boog levert kabbelende roman af, maar wél een kathedraal van een kabbelende roman

Hans van Willigenburg, 11:58 AM, 10 mei 2018

Was er in mijn jeugd, in de jaren ’70, nog sprake van een abstracte ‘oorlog’ over wat literatuur was of zou moeten zijn, uitgevochten in literaire tijdschriften, krantenbijlagen en tussen auteurs van diverse, literaire ‘scholen’ die in verschillende café’s of steden samenkwamen: tegenwoordig is de literaire ‘discussie’, voor zover nog aanwezig, verengd tot hoeveel sterren

‘Berichten uit het tussenhuisje’ is een schreeuw om hulp, aandacht en geld

Begint de nieuwe literatuur bij Henk van Straten?

Hans van Willigenburg, 12:34 PM, 30 april 2018

Henk van Straten (1980) komt de eer toe het boegbeeld te zijn van een nieuw type schrijver, misschien zelfs een nieuw type succesvolle schrijver. Had je tot niet zo lang geleden nog het idee dat een goede, of succesvolle, schrijver een erudiete persoon was (denk aan Reve, Hermans, Mulisch), die via regelmatig verschijnende romans zijn

PvdA-coryfee Jacques Wallage schrijft oersaaie baksteen

Haagse beleidstijger presenteert politieke memoires als pruttelend suddervlees

Hans van Willigenburg, 14:47 PM, 14 april 2018

Ex-politici die hun memoires opschrijven, zo wordt vaak gezegd, is in Nederland geen hoog ontwikkeld genre. Er zou te weinig opzienbarends in de politieke arena gebeuren (verklaring 1), er zijn in vergelijking met bijvoorbeeld Frankrijk te weinig seksuele escapades (verklaring 2) en de taalvaardigheid van de beroepsgroep laat veel te wensen over (verklaring 3). Eigenlijk

‘Kiev op de bodem van een glas’ leest als een smakelijke fles wodka

Tobias Wals (1993) beschrijft achteloos mooi het lege leven van zijn generatiegenoten

Hans van Willigenburg, 13:18 PM, 11 maart 2018

Een verhalenbundel recenseren is, per definitie, waarschijnlijk een nóg grotere uitglijder op de schaal van precisie dan het recenseren van een roman. Heb jij bij een roman meestal nog een overzichtelijk aantal personages, dat bijeen wordt gehouden door een plot, of iets dat daar op lijkt, met een verhalenbundel heb je iets in handen dat

‘Rotterdam, stad van twee snelheden’ is een claustrofobisch boek

Journalist Mark Hoogstad heerst op de vierkante centimeter

Hans van Willigenburg, 12:51 PM, 01 maart 2018

Helemaal los van de kwaliteiten en feilen van het boek Rotterdam, stad van twee snelheden, kun je vaststellen dat het een onbegrijpelijke, misschien zelfs onbedoeld ironische, titel heeft. Als de inhoud van het boek namelijk één ding bewijst, is het dat de auteur, Mark Hoogstad, voormalig politiek verslaggever van NRC en AD, niet steeds twee

‘Mooie lieve schat‘ is puike sneltrein vol lullige verhalen

Joubert Pignon (1978) doet in minihapjes verslag van zijn wankelmoedige leven

Hans van Willigenburg, 18:50 PM, 21 februari 2018

Recensies zijn – helemaal uitgekleed – vooral levenstekens; bewijzen dat een tentoonstelling, album, toneelvoorstelling of, in mijn geval, een boek überhaupt bestaat. De ‘macht’ van de recensent bestaat eruit dat hij wel of geen recensie kan schrijven, wel of geen levensteken kan afgeven, in dienst van een kunstwerk of creatieve prestatie. Waarom ik dit benadruk?

In ‘Wat op het spel staat’ is de klimaatcatastrofe zowat een geschenk

Duitse schrijver Philipp Blom brouwt bittere cocktail van ondergangsgedachten

Hans van Willigenburg, 13:12 PM, 28 januari 2018

Je kunt me veel verwijten, maar niet dat ik geen welwillende neus heb voor pessimisme. Michel Houellebecq behoort tot mijn favoriete schrijvers en niet omdat hij me na elk boek weer zoveel hoop te bieden heeft aangaande de westerse beschaving. Dit in aanmerking nemende zou ik de ideale lezer moeten zijn van Wat op het

Rodaan Al Galidi lacht ons heel beleefd, maar o zo raak, uit

Bejubelde Irakees komt met actuele verhalenbundel over welvaart en gruwel

Hans van Willigenburg, 12:15 PM, 26 december 2017

Rodaan Al Galidi (1970) is waarschijnlijk de bekendste Irakees in Nederland. Als alle vluchtelingen die de afgelopen jaren ons land binnen zijn gekomen Rodaan Al Galidi zouden heten, en met eenzelfde bezetenheid als hij onze taal zouden leren, was zelfs de meest sombere journalist niet in staat geweest ons ‘een vluchtelingenprobleem’ aan te praten. Met

Duitse intellectuelen zwijmelen bij traktaat ‘Tegen de haat’

Carolin Emcke wijst de weg een goede Duitser te zijn nu Merkel wankelt

Hans van Willigenburg, 15:06 PM, 09 december 2017

Bij de AKO-kiosk zag ik onlangs de net verschenen essaybundel ‘Tegen de de haat’ van de Duitse publiciste Carolin Emcke (1967) bij de afdeling ‘Bestsellers’ liggen. Een korte inspectie leerde me dat dit wel eens de nieuwe bijbel van het politiek-correcte denken zou kunnen zijn, want behalve dat dit traktaat zichzelf (via de uitgever, neem

In ‘De kuur’ krijg je de familieperikelen van de Quote-500 op je schoot

Kleurrijke roman zonder veel pointe, maar vol belofte voor de toekomst

Hans van Willigenburg, 15:07 PM, 15 november 2017

Als ergens ‘de waarheid’ niet alleen allang is gesneuveld, maar ook voorgoed, buiten de dampkring, op weg is naar een onachterhaalbaar zwart gat, is het wel de wereld van het Literaire Oordeel. Vroeger, ja, vroeger bestonden er nog recensenten die kaf van koren wisten te scheiden. Die als voormannen of -vrouwen hun publiek met gezag

Yanis Varoufakis biedt in ‘Volwassenen onder elkaar’ intieme en onthutsende blik op Europese apparatsjiks

Met Jeroen Dijsselbloem (PvdA) als horrorclown van de systeembanken

Hans van Willigenburg, 13:01 PM, 12 november 2017

Yanis Varoufakis, de voormalige minister van Financiën van Griekenland, heeft een dikke pil geschreven over de dolle avonturen die hij in Brussel, Athene en andere Europese hoofdsteden heeft meegemaakt. Langer dan een klein half jaar was hem zijn ministerschap niet gegund, want de grote fout die Varoufakis maakte, en die hij in ‘Volwassenen voor elkaar’

Pagina 2 van 1912345...Laatste »