Doneer aan TPO
 
 
avatar

Hans van Willigenburg (1963). Schrijvende omnivoor. Werkte jarenlang voor landelijke kranten en opiniebladen, en was radiopresentator bij RTV Rijnmond. Medeoprichter van Stadslog Rotterdam, thans baasje bij uitgeverij Douane. Trad als dichter op bij Poetry International en werd opgenomen in de nieuwste standaardbloemlezing van Ilja Leonard Pfeijffer.

Steun direct Hans van Willigenburg

Doe een rechtstreekse donatie aan deze auteur en blijf nieuwe bijdragen mogelijk maken:
(Dit stuurt je naar een betalingspagina)
Om administratieve redenen moet je donatie minimaal 5 Euro zijn. Heb je vragen over TPO en donaties? Mail naar [email protected]. Bitcoins doneren? Kijk hier voor meer informatie

Simone van Saarloos kiepert in ‘De vrouw die’ heel haar herseninhoud om

Bloedeloze roman met overdaad aan maakbaarheiddromen

Hans van Willigenburg, 12:35 PM, 15 augustus 2017

Het is zowat een natuurkundige wetmatigheid dat positieve boekrecensies zelden memorabel zijn. Aanprijzen levert weinig opschudding op. Het is één van de redenen waarom de literaire bijlagen van de bekende kranten tegenwoordig zo godsgruwelijk saai en braaf zijn. Men besteedt de schaarse papierruimte voor boeken liever aan wat in afgezaagde recensententaal ‘een aanrader’ heet, dan

Freek de Jonge heeft de strenge christenen vervangen als doodsbange ‘foei!’-roeper

Cabaretier zwaar teleurgesteld in keuzevrijheid en het Nederlandse volk

Hans van Willigenburg, 15:53 PM, 10 augustus 2017

Gelukkig hoef je dankzij de Freek de Jonge niet zelf op zoek naar ‘het failliet van links’. Deze cabaretier is dermate praatgraag, publiciteitsgevoelig en verblind door zijn eigen, vermeende gelijk, dat hij het failliet open en bloot uitspreekt, belichaamt (in dit geval op Radio1).

Kosmopolitische clown Arnon Grunberg niet te stoppen in ‘Thuis ben je’

Wanneer u de columnist even weg denkt, valt er onnoemelijk veel te genieten

Hans van Willigenburg, 13:16 PM, 08 augustus 2017

Hoewel ik het grondig oneens ben met bijna al zijn dagelijkse ‘Voetnoten’ in De Volkskrant en daarbij vooral zijn ogenschijnlijke nonchalance tegenover het neoliberale wereldbeeld verafschuw (dat hij, geloof ik, als het best denkbare beschouwt), ben ik een enorme fan van de schrijver Arnon Grunberg. Hij heeft wel eens geschreven dat schrijven niets voorstelt als

In ‘Geen kunst’ voert Péter Esterházy ons naar de gloriedagen van het Hongaarse voetbal

Alleen op het voetbalveld was in de jaren ’50 nog sprake van adellijke allure

Hans van Willigenburg, 15:53 PM, 24 juli 2017

De Hongaarse schrijver Péter Esterházy (1950-2017) is wat je nog niet zo lang geleden ‘een merkwaardige snijboon’ zou noemen. Ik ken hem niet persoonlijk. En als ik over hem lees, sluit ik niet uit dat hij een ontstellend saaie piet is geweest (niet waarschijnlijk). Maar op papier, poneer ik hierbij, is en blijft het ‘een

Het ultieme Frankrijk-gevoel beleef je met ‘In het land van de eeuwige zomer’

Joseph Roth’s reportagebundel kwijlt van bewondering, maar schildert ook keerzijde

Hans van Willigenburg, 11:27 AM, 17 juli 2017

Joseph Roth (1894-1938) maakte naam als schrijver én als journalist. En is ‘een grootheid’ in de Midden-Europese literatuur. Met een beetje fantasie was hij de Arnon Grunberg van zijn tijd, met dit verschil dat hij geen dagelijkse column schreef waarin hij tot vervelens toe de goede en de slechte mensen aanwees. En met dit verschil

Thierry Baudet heeft de aanval ingezet, ziet het goed, maar nu de laatste stap nog

Ons politieke systeem is failliet, wie geeft het laatste zetje?

Hans van Willigenburg, 13:42 PM, 08 juli 2017

Thierry Baudet is op dit moment de nieuwe ‘lieveling’ van de gevestigde machten, ofwel, geen politicus die momenteel zoveel verdachtmakingen over zich heen krijgt als de heer Baudet. De reden is duidelijk. In tegenstelling tot de volkomen uitgewoonde nestgeur van Wilders en zijn PVV – van wie de geharnaste standpunten al jaren exact hetzelfde ruiken

Seks is gewoon seks in Peter Andriesse’s ‘Claire Obscure’

Erotische verhalenbundel leest als instructieboek over vloeren leggen

Hans van Willigenburg, 13:08 PM, 03 juli 2017

Peter Andriesse (1941) maakte in de jaren ’70 naam als schrijver van ‘uitgeklede’ verhalen. Met dat ‘uitgekleed’ bedoel ik het hanteren van een kale stijl, die als het tegendeel van geheimzinnig gold. Wanneer personages bij Andriesse een bar bezoeken dan bezoeken ze een bar, zijn ze  op zoek naar seks dan zijn ze op zoek

In ‘Voor de verre prinses’ aanbidt Chrétien Breukers zijn oogappel via andermans gedichten

Alternatieve bloemlezing als correspondentie tussen twee tortelduifjes

Hans van Willigenburg, 20:01 PM, 22 juni 2017

Tegenwoordig zal de zin ‘poëzie speelt een cruciale rol in mijn leven’ bijna zeker meer opgetrokken wenkbrauwen veroorzaken dan de zin ‘Mark Rutte speelt een cruciale rol in mijn leven’. Bekende Nederlanders, zoals Mark Rutte er nu eenmaal een is (en wat voor één!), komt sowieso het eigenaardige voorrecht toe om zaken die voorheen onzichtbaar

Recensie – Skorobogatov’s ‘Cocaïne’ is onbegrijpelijke trip die smeekt om herlezing

Russische ‘Vlaming’ publiceert zijn meest avontuurlijke roman

Hans van Willigenburg, 15:16 PM, 13 juni 2017

Je moet wel een gepantserd ijskonijn zijn om de roman ‘Cocaïne’ van Aleksandr Skorobogatov (1963) in één ruk uit te lezen. Ik ben dat ijskonijn niet, dus heb ik er ruim twee weken over gedaan om de 297 pagina’s van ‘Cocaïne’ tot me te nemen. Over elk onderdeel van deze roman (titel, plot, stijl, betekenis)

Ik wilde het Ajax gunnen, écht!

Hoe een Feyenoord-fan zijn humanisme probeerde te tonen, maar faalde

Hans van Willigenburg, 13:03 PM, 25 mei 2017

Vanaf een week of zo geleden prentte ik mezelf in, schaamteloos de NOS en andere ‘main stream media’ nabauwend, dat het ‘goed was voor het Nederlandse voetbal’ als Ajax de Europa League-finale zou winnen. Zolang ik naar de welbespraakte trainer Peter Bosz keek, lukte het aardig mijn sympathie richting de hoofdstedelingen op peil te houden.

In ‘Een steen openvouwen’ bevriezen de idealen der hipsters

Alexis de Roode (1970) schrijft zijn beste gedichtenbundel tot dusver

Hans van Willigenburg, 14:13 PM, 21 mei 2017

Als de onderwerpen in een dichtbundel nadrukkelijk parallel lopen met die op een opiniepagina, moet je als recensent extra gealarmeerd zijn. Tenminste, als je geen zin hebt in een dichtbundel hetzelfde voorgeschoteld te krijgen als in de opiniesectie van de krant. Gelukkig kun je bij het lezen van ‘Een steen openvouwen’, de vierde bundel van

Geen geldstromen meer voor inwisselbaar NPO-amusement, alstublieft

Een nieuw kabinet kiest hopelijk voor een nieuw omroepbeleid

Hans van Willigenburg, 13:19 PM, 18 mei 2017

De burger annex consument is steeds meer zelf aan zet. Als je per se wat aan de wereld wilt veranderen moet je niet zozeer in het stemhokje zijn, maar vooral je eigen gedrag wijzigen: tegenover buren, vreemden en door eigen keuzes te maken in winkels en supermarkten. Ook je mediakeuze bepaalt waarschijnlijk meer dan ooit

Journalistiek-studenten aller landen, lees Ben Judah

Met ‘Dit is Londen’ zet hij het verslaggeversvak weer stevig op de kaart

Hans van Willigenburg, 13:25 PM, 29 april 2017

In een wilde droom zou elke journalistieke opleiding hun eerstejaars een week, of langer, laten meelopen met schrijver/journalist Ben Judah (1988). Immers, de leidraad van het werk van Judah is dat de ware ‘oppositie’ tegenover de machthebbers niet schuilt in het weerleggen van hun redeneringen of wereldbeeld, maar in het ouderwets de straat opgaan en

Poëziehaat is normaal, schaam je er niet voor

Ben Lerner legt in ‘Waarom we poëzie haten’ glashelder uit waarom het mag

Hans van Willigenburg, 16:09 PM, 04 april 2017

Van een boek met de titel Waarom we poëzie haten verwacht je niet in eerste instantie dat het je een paar zorgeloze uurtjes gaat bezorgen, eerder een dappere afdaling zal zijn in de krochten van de mensenziel. Dat Ben Lerner’s ‘Waarom we poëzie haten’ ergens in het midden tussen deze verwachtingspatronen uitkomt, zou je als

Pagina 3 van 1912345...Laatste »