Doneer aan TPO
 

Duw ‘The Catcher in the Rye’ van J.D. Salinger naar de nummer 1 op bestsellerlijsten

J.D. Salinger mag ook al niet meer van haatzaaiende, rancuneuze, cultuurvernietigende slachtofferdrammers

Door: , 21:05, 10 januari 2019

J.D. Salinger mag ook al niet meer van haatzaaiende, rancuneuze, cultuurvernietigende slachtofferdrammers

Deze fijne column kon u al enkele dagen exclusief lezen met een TPO+-abonnement. Vanaf heden is deze fijne column gratis leesbaar voor iedereen, zodat iedereen kan zien hoe belangrijk het is om een abonnement op TPO+ te nemen. Neem daarom als dank voor het gratis mogen lezen van deze column een abonnement op TPO+ of geef iemand een abonnement op TPO+ cadeau.

Dit wist u waarschijnlijk niet, ik niet in elk geval, maar de bekende schrijver J.D. Salinger (vrijwel alleen bekend door zijn meesterwerk The Catcher in the Rye) mag dus niet meer van de haatzaaiende, rancuneuze, cultuurvernietigende, SJW-slachtoffergejank-drammers. J.D. Salinger is ook al FOUT, en niet alleen omdat hij een blanke heteroseksuele man was (hij is alweer een tijdje dood) of omdat de hoofdpersoon in The Catcher in the Rye een heteroseksuele blanke jongeman uit een goed milieu is (het is een coming af age-roman, geschreven in de jaren vijftig vorige eeuw, toen waren coming of age-romans nog nieuw, geniaal en niet cliché, toen wél).

Althans, dat natuurlijk allemaal óók wel, maar uit deze zoveelste meer dan belangrijke en uitmuntend geschreven bijdrage op Quillette.com, geschreven door Cathy Young, blijkt dat Salinger ook al FOUT is (en met terugwerkende kracht alsnog tegen de muur gaat en uit de geschiedenis moet worden gegumd) omdat hij een #metoo-pleger zou zijn geweest.

Bewijzen? Nul! (DUH! Uiteraard, #metoo draait immers volledig op volstrekt onbewezen karaktermoord en zelden tot nooit op echte bewijzen).

Maar een of andere naar aandacht hunkerende borderliner heeft het onlangs in haar hysterische vrouwtjeshoofdje gehaald haar liefdesgeschiedenis met de excentrieke schrijver volledig naar #metoo-normen te herschrijven en hertalen, zodat nu al het domme dramvolk automatisch vindt dat Salinger ‘schuldig’ is aan verkrachting, misbruik en meer lasterlijks, want naar aandacht hunkerende borderlinermeiskes ‘liegen echt niet hoor als ze zeggen dat ze zijn misbruikt!’ (Het idee alleen al: alle vrouwen die zeggen te maken te hebben gehad met #metoo automatisch op hun woord geloven…ik vind het sowieso al bezwaarlijk om Jelle Brandt Corstius en alle andere vrouwen überhaupt te geloven, laat staan dat ik zomaar moet gaan aannemen dat de niet te bewijzen misdaad inderdaad een misdaad is.)

Het zou misschien nog wat zijn als het hier gaat om een oprecht slachtoffer uit volstrekt onverdachte hoek die nu, na lang twijfelen, haar vreselijke verhaal doet, maar dat is dus beslist niet zo. De naar aandacht hunkerende borderliner (V) in kwestie ging destijds namelijk helemaal vrijwillig en helemaal bewust, toegegeven op de piepjonge leeftijd van 19 maar dus wel bewust én volwassen, een (seksuele) relatie aan met Salinger. Heus, die relatie was inderdaad geen pretje, Salinger blijkt een in kwakzalverij gelovende autistische einzelgänger met weinig empathie die bovendien geen moeite deed om aan het zelfvertrouwen van zijn veel jongere aanbidster te denken (een typische schrijver dus), maar dát heeft de naar aandacht hunkerende borderliner (daar zijn er veel van trouwens, naar aandacht hunkerende borderliners, zoek maar eens op #metoo op twitter, kom je er vanzelf achter) zelf al keurig netjes uitgebreid beschreven en gepubliceerd in door elite gerespecteerde main stream media, reeds vele jaren geleden, zonder daarbij ook maar enige melding te maken van #metoo of iets wat daar op lijkt (in die tijd kende nog niemand #metoo anyway, het waren dus gelukkige tijden).

Maar nu, nu elke egocentrische princes met het minste aan halftalent toch al weet dat iets met #metoo roepen automatisch succes op succes en aandacht op aandacht stapelen in de msm betekent, heeft ze haar ‘mijn leven met de beroemde schrijver’ herschreven: lo and behold, ineens staat het bol van de #metoo-beschuldigingen. En vooral: het is allemaal de schuld van die dominante witte succesvolle man die alleen maar op seks en macht uit is dus dood aan het kapitalistische patriarchaat en hoera voor de feministen, dat idee.

Hoe toevallig! How convenient! Als het zo uitkomt is zo’n pathetisch levensverhaal maar wat makkelijk te upgraden naar ‘seksueel misbruik’, bovendien, hij is toch dood, dus iets terugzeggen zal niet gebeuren, laat staan dat hij iets kan ontkennen.

Alhoewel, inmiddels heeft zich dus nóg een vrouw gemeld die óók op jonge leeftijd een relatie met Salinger had maar zij houdt het toch echt bij uitsluitend een platonische relatie, met een weliswaar extreem moeilijke man die het leven er uiteindelijk niet leuker op maakte, waar nevernooit sprake was van enige opdringerige seksualiteit, laat staan een loepzuiver gevalletje #metoo. Sterker nog, ze geeft juist toe dat zij zelf uiteindelijk smachtte naar wat meer amoureus gelik en getrek in het bed van De Grote Schrijver, zij het tevergeefs, want die Grote Schrijver had er kennelijk geen trek in (of kon ‘m niet omhoog krijgen), hoe dan ook geen #metoo van te macrameeën.

Ja Bertje, allemaal leuk en aardig dit verhaal maar omg, who the hell cares? Een dode Amerikaanse schrijver die in de pre-middeleeuwen een briljante coming of age-roman schreef en een zoveelste lid van het zwakke hysterische geslacht dat, postuum, de aandacht maar even naar zich toezuigt door doodleuk iemand die niets meer terug kan zeggen te beschuldigen van het ergst denkbare. Nieuws hoor, poehpoeh. Zijn de SGP’ers tegen homofilie op ofzo?

Klopt. Weinig nieuws daar. Ware het niet dat we nu dankzij het prima werk van Quillette.com weten dat al deze onbewijsbare maar weerzinwekkende beschuldigingen tot gevolg hebben dat de dode schrijver dus door bijna niemand in Amerikaans msm-literatuurland wordt herdacht op zijn honderdste geboortedag (1 januari, niet zijn verjaardag, doden verjaren immers niet, die worden niet ouder maar rotten alleen, wat, in wezen, hetzelfde is als ouder worden (vanaf je 22ste ongeveer, bij vrouwen al vanaf hun 17e) maar dan veel sneller, pijnlozer en geheel vrij van leed). En zij die er wel aandacht hebben besteed, weliswaar in een fake news producerend biased anti-Trump propagandablad, deden dat door de lezer gelijk maar even hinderlijk op te dringen dat we Salinger maar beter kunnen vergeten en uitwissen want het is toch maar een vieze #metoo-pleger (“It is unacceptable to make allowances for abusive behavior by manipulative men“). (LOL.)

HELL NO MOTHERFUCKER!

Hier trekken we dus de grens, streep in het zand (HO, HO, HO!), wapperen wij met het babyboomerige wijsvingertje, tot hier en niet verder! Zelfs als (wat dus niet zo is, maar stel) Salinger een echte hele erge viespeuk was geweest dan nóg zou het belachelijk dom, kwaadaardig dom, zijn de door hem geproduceerde literatuur meteen maar gelijk te trekken met zijn persoonlijke leven. Zoiets is misschien op zijn plaats bij Mein Kampf (van A. Hitler, kent u die?), of bij het (stiekem best intrigerende) manifest van Ted Kaczynski, de Unabomber (Industrial Society and its Future), of, voor mijn part, bij het manifest van Anders Breivik (mocht iemand er door komen), maar niet bij kwaliteitswereldliteratuur die op elke beetje boekenlijst staat van elk beetje kwaliteitsonderwijs (dus waarschijnlijk niet in Nederland, maar toch).

Als we zo gaan beginnen, zo merkt Young in haar artikel al op, kunnen we ook nog wel even voort met Shakespeare. Of zo’n beetje met elke blanke schrijver die geen millennial is (dat zijn er ontelbaar veel, gelukkig maar).

Dat nooit! Er zit een grens aan het accepteren van cultuurslopen. Schilderijen in het Rijks (spatie) Museum omtalen om ‘tot slaaf gemaakten’ niet te kwetsen: sick maar soit. Standbeelden van Civil War confederates in de VS omvertrekken: je reinste beeldenstorm maar het gebeurt, whaddayagonnado? Oproepen om kinderboeken te gaan omtalen en herschrijven zodat er meer negers en burkinidraagsters in de wereld van Nijntje, Snuf de Hond en Puk van de Bijlmerflat voorkomen: lachwekkend maar puh-lease gast, get a fucking job.

Maar serieus weigeren, categorisch en massaal, om aandacht te besteden aan de 100ste geboortedag van een Groot Schrijver die met zijn meesterwerk de literatuur blijvend heeft veranderd en school heeft gemaakt met een genre dat tot op de dag van vandaag, (helaas-helaas-helaas) populair is, vooral onder de minder getalenteerde UvA-studenten? Nee!

NEE!

NEEN!

Daarom: koopt dat boek! Leest dat boek! Voor mijn part: print alleen de kaft uit en wikkel het om iets Bruna-lecturaals van Saskia Noort ofzo en ga er mee in de trein zitten zodat iedereen ziet dat je in elk geval doet alsof je Salinger zit te lezen. Leen het bij de bieb (bestaan die nog eigenlijk, bibliotheken?) of trek het gratis ergens online vandaan (wereldliteratuur staat altijd wel ergens gratis online, al was het maar als ruk leesbaar PDF’je), maar doe iets! Hang een poster van The Cather in the Rye achter je raam, zeg dat je schrijver bent en verleid een te jonge fan (a.u.b. vanaf 18 jaar) uit louter eerbetoon aan Salinger, lees desnoods het complete oeuvre van Lebowski als zoenoffer aan het leukemiegenre coming of age, richt een Salinger-fonds op voor noodlijdende krabbelaars of koop 10.000 exemplaren van The Cather in the Rye en deel ze gratis uit bij middelbare scholen, het geeft niet wat, als je maar iets doet.

“Iets”.

IETS!

Dit is ernst, vrees ik, vrinden. Het is tijd voor verzet. We kunnen niet langer onze ogen sluiten voor de totale vernietigingsoorlog, een systematische uitroeing, die een kleine ziekelijk geschifte drammende minderheid (meestal V) voert tegen de geschiedenis, tegen alles wat mooi en leuk is, tegen uw en onze cultuur, tegen succes, tegen winst, tegen talent en brille, tegen authenticiteit en individualiteit, tegen alles wat vernietigd kan worden omdat het zo waardevol en dus zo breekbaar is.

Help mee, duw A Cather in the Rye naar de nummer 1 op de bestsellerlijsten en spreek Zijn Naam de komende 365 dagen minstens eenmaal per dag vol respect en lof uit:

Salinger. J.D. Salinger.

De Grote Meester. Siempre.

Deze fijne column kon u al enkele dagen exclusief lezen met een TPO+-abonnement. Vanaf heden is deze fijne column gratis leesbaar voor iedereen, zodat iedereen kan zien hoe belangrijk het is om een abonnement op TPO+ te nemen. Neem daarom als dank voor het gratis mogen lezen van deze column een abonnement op TPO+ of geef iemand een abonnement op TPO+ cadeau.

 
 
 
 

Steun direct Bert Brussen

Doe een rechtstreekse donatie aan deze auteur en blijf nieuwe bijdragen mogelijk maken:
(Dit stuurt je naar een betalingspagina)
Om administratieve redenen moet je donatie minimaal 5 Euro zijn. Heb je vragen over TPO en donaties? Mail naar [email protected]. Bitcoins doneren? Kijk hier voor meer informatie
 

Advertentie

 
 
 

Inloggen TPO+

 
 
 
 
 

 

(Be)Spaarvarken

Vergelijk en steun direct TPO! Voor iedere aankoop krijgt TPO een vergoeding.

 

  True managed webspace