Ineke van Gent, Sharon Dijksma, Nebahat Albayrak en Maxime Verhagen. Zomaar wat namen van politici die te kennen hebben gegeven na de komende verkiezingen niet meer beschikbaar te zullen zijn voor de Tweede Kamer. Prominente Kamerleden, die om wisselende redenen geen zin meer hebben in het politieke circus. Ook voorzitter Gerdi Verbeet houdt het voor gezien.
Literatuur
Afgelopen maanden las ik wat boekjes over de Nederlandse politiek. Vrijwel al mijn vermoedens werden bevestigd. Haagse fluisteraars van Max van Weezel en Je hebt het niet van mij, maar van Joris Luyendijk geven een mooi overzicht van politiek Den Haag achter de schermen.
Tien jaar na de dood van Fortuyn zien we wat er veranderd is in de residentie sinds de opkomst van deze flamboyante dandy. Inhoud is niet langer voldoende. Grijze muizen als Melkert, Dijkstal en Kok konden enkel volstaan met een overdosis dossierkennis. Meer dan ooit tevoren staat presentatie tegenwoordig boven prestatie. In de schaduw van de mooie jongens op het strijdtoneel werken pr-medewerkers, lobbyisten, tekstschrijvers en spindoctors aan het kunstje dat opgevoerd moet worden.
Haantjes
Langdurig een regering vormen lijkt een utopie. De haantjes op het Binnenhof zetten stelselmatig hun eigen belangen voorop, waardoor Wim Kok de laatste premier was die zijn ploeg naar de eindstreep bracht. Charmeoffensieven als de camera draait, ingestudeerde oneliners en vooral het altijd keurig willen zijn. Haartjes keurig, kleertjes keurig, woordjes keurig. Alles wat de kiezer maar wil horen.
Ongetwijfeld zijn onze Kamerleden ooit de politiek ingegaan om daadwerkelijk iets te verbeteren in dit land, maar inmiddels zijn zij, en heel Nederland met hen, beland in een ordinaire soap. De interviews met John Leerdam en Ineke van Gent zijn hier voorbeelden van, maar ook het gedraai van demissionair Minister Spies onlangs in Nieuwsuur. Gezichtsverlies is dodelijk en daarom moeten onze robots in Den Haag altijd acteren dat zij alles weten, het totale partijprogramma steunen en mogen zij enkel glimlachen.
Glimlach op het smoeltje
Scoren op het juiste moment, of nog liever je tegenstander voor schut zetten. Het doel heiligt de middelen en steeds minder wordt daarin geschonden. Het maakt het spel dat ooit bedoeld is om het land te besturen tot een ingewikkelde en energievretende business. Enkel de persoonlijkheden met 24/7 een glimlach op het smoeltje houden dit een aantal termijnen vol.
Vandaar ook dat de relatief grote uitstroom van prominente Kamerleden na de komende verkiezingen mij niet verbaast. Het moet vreselijk vermoeiend zijn om continue een verbeterde versie van je zelf te moeten spelen.
Heeft het niets te maken met de op stapel zijnde wachtgeldregeling-wijziging? Allemaal Halsemaatjes in dat geval.
@1
In het Kunduzakkoord lees je: ‘De maximumduur van de wachtgeldregeling voor politici wordt per 1 september 2012 gelijkgesteld aan de maximumduur van de WW-uitkering (maximaal 38 maanden). Deze regeling is niet van toepassing op:
Ineke Van Gent (GL)
Nebahat Albayrak (PvdA)
Ewout Irrgang (SP)
Gerdi Verbeet (PvdA)
Pauline Smeets (PvdA
Sharon Dijksma (PvdA)
Zij krijgt tot hun 65ste wachtgeld. Ze vallen nog in de oude regeling.
Zie stukje Theodor Holman:
http://www.parool.nl/parool/nl/508/THEODOR-HOLMAN/article/detail/3251764/2012/05/07/Uitdagingen.dhtml
@2 Thanks, mijn vermoeden toch bevestigd. Je zou zeggen dat wanneer je politicus bent de komende maanden echt de allerbeste tijden van je leven zijn. En zeker voor links: joehoe, jullie gaan meedoen!
Ik vind van alles best in dit mallotig kikkerland. Dat mannen Patricia Paay in heur bejaarde blote reet in de Playboy sexy vinden. Of vinden dat Ben Saunders kan zingen. Of dat zo’n Indianenjuffie naar het Eurosongdingbingebom mag. Of dat Gordon en Joling best artistiek zijn.
Dat Bernard Wientjes iets mag vinden over politici. Dat Nouw Welling bankiertje mocht spelen. Dat GeenStijl voor journalistiek mag doorgaan. Dat eten bij de Febo lekker is.
Maar spaar me alstublieft het randdebiele idee dat Sharon Dijksmastra een prominente politica is. Het is de enige politica in Nederland die me met groot verlangen doet uitzien naar het weekendverlof van Volkert van de Graaf. Of Mohammed van der B.
Als er toch ooit in Nederland een idioot is die standrechtelijke executie verdient, dan is het wel die verstandelijk gehandicapte die op het idee kwam om “die voorzitster van die studentenclub” in de politiek te vragen.
Dus doe me één plezier. Loof alle melkveerunderen die in Den Haag een dagje in het Parlement zaten. prijs iedere mongool met een partijverleden de hemel in. Drag voor mijn part Balkenende voor voor de Nobelprijs.
Maar laat ons in godsherejezusnaam vergeten dat dat dikke mormel, die klepvette rolpens, die kwakende kut op pootjes ooit ons democratische Heilige der Heiligen heeft ontsierd.
@4
Kweenie man, Agnes “alle ondernemers zijn tuig” Jongerius doet qua alles wat je net benoemt niet onder..
Bernard Weiss,
Kijk…dat is duidelijke taal en ik ben het er nog mee eens ook!
@Weiss: helemaal eens, ik zou het alleen iets anders verwoord hebben ;-)
Verder heb ik in mijn ruim dertig jaar in het bedrijfsleven heel wat secretaresses meegemaakt die een aantal jaren werken, zwanger worden, genieten van hun zwangerschapsverlof en dan na afloop daarvan nog precies één dag terug komen om gedag te zeggen.