Na de soap rond Salomon Kalou lijkt een volgende episode rondom het naturaliseren van voetballers aanstaande. Douglas Franco Teixeira komt niet in de plannen van de Braziliaanse bondscoach voor en bedacht daarom dat hij dan wel in Oranje kan gaan spelen. Heel Zeist is direct in alle staten, er staat zelfs al een gesprek met de centrumverdediger gepland. Maar moeten we dit als natie nou wel willen?
Kalou
Voor de mensen die zich de situatie rondom Kalou niet kunnen herinneren, een kleine opfriscursus. Kalou had bij Feyenoord in twee wedstrijden op rij zijn man gepasseerd en dat was aanleiding voor ene Marco van Basten, de toenmalig bondscoach, om een rel op poten te zetten. Kent u trouwens die mop van de trainer die het beleid bij een club eens op de schop nam? Enfin, het hele land stond in rep en roer, het leidde zelfs tot een rechtszaak waarin Van Basten persoonlijk pleitte voor een versnelde naturalisatie van de jonge Ivoriaan. Het kwam er niet van. Kalou vertrok naar Engeland en denkt tegenwoordig bij het woord Nederland vermoedelijk: ‘Het komt me bekend voor maar wat was dat ook maar weer?’ Einde opfriscursus.
Voorkeursbehandeling
Terug naar Douglas. Laat het helder zijn het een goede voetballer is, dat heeft hij het afgelopen jaar wel weer bewezen. Daarnaast is het vast een prima kerel. Maar waarom zou hij, in tegenstelling tot vele buitenlanders die ook op dat Nederlandse papiertje wachten, met voorrecht worden behandeld puur omdat hij tegen een bal kan trappen?
Los van het politieke gebeuren, als ik bondscoach was (wellicht ietwat hypothetisch) dan zou ik niet eens willen dat Douglas bij Oranje kwam. Hij is nou eenmaal Braziliaan, in hart en nieren. Zoals Zuid-Amerikanen dat kunnen. Afgelopen jaar verkondigde hij nog in een interview dat de Seleçao halen zijn grootste wens is. Terecht natuurlijk, dat zal het voor elke Braziliaan zijn. Maar als het dan niet blijkt te lukken moet je natuurlijk niet ineens denken dat je met een soort plan B wel genoegen neemt met het Nederlands Elftal.
Trots
Ik heb daar moeite mee. Als chauvinist wil ik voor spelers juichen die er alles voor over hebben te vechten voor hun land; daar trots op zijn. Neem een Ibrahim Afellay. De middenvelder twijfelde een aantal jaar geleden openlijk zijn interlands te spelen voor Nederland of Marokko. Dan mis ik al iets van oprechte trots bij het dragen van het tricot, het horen van het Wilhelmus. Geloof het of niet, maar toen de PSV-middenvelder floreerde op het WK, stond ik niet op de banken. Zulke principes wegen zwaar bij mij.
Er zullen stemmen opgaan dat je altijd het hoogst haalbare, en dus de kwalitatief best mogelijke selectie, moet nastreven. En, ‘in andere landen gebeurt het toch ook?’ Natuurlijk, maar er zijn grenzen. Wat gebeurt er als dit doorgaat? Gaat elke speler die het bij zijn eigen land niet redt op zoek naar een alternatief? Dan krijgen we van die fijne tafeltennistaferelen. Li Jiao en Li Jie die ‘Neêrlands’ eer hoog houden. Of hardloopster Lornah Kiplagat, die als eerste over de meet komt en vervolgens in het Engels een interview geeft. Mij zie je niet juichen.
De voetballer Douglas mag er zeker wezen. Ik gun hem een transfer naar een mooie Europese club, ik gun hem een geweldige carrière. Maar een essentiële bijdrage leveren aan het landsbelang zie ik hem niet doen. En laat dat nou net het criterium zijn voor een versnelde naturalisatie.
Buiten dat ik het wat Douglas betreft om allerlei redenen best met je eens ben ga je in ieder geval bij Lornah Kiplagat de mist in.
Kiplagat is al vele jaren getrouwd met een Nederlander. Via hem is ze hier ook terecht gekomen. Haar band met Nederland en het verkrijgen van een paspoort zijn volgens mij oprecht en legitiem.
Waarom ze er voor kiest om voor Nederland uit te komen weet ik niet. Waarom interviews in het Engels moeten weet ik ook niet; ik heb haar ooit gesproken in (matig maar niet slecht) Nederlands.
Eens, Joost. Ben ook geen fan van naturalisatie. Wel iets vriendelijker zijn voor Affelay. Die man mocht met recht kiezen tussen twee nationale elftallen vanwege zijn dubbele nationaliteit. Hij heeft publiekelijk getwijfeld en de knoop doorgehakt. Dan moet je hem die twijfel niet nadragen, want in Marokko heeft hij met z’n keuze ook geen vrienden gemaakt. Affelay kun je slechts kwalijk nemen dat hij voor PSV voetbalt :)
Douglas heeft zelf ook een Nederlandse vriendin/ vrouw. Danis het dus niet zo vreemd dat hij eventueel de Nederlandse nationaliteit probeert te verkrijgen.
Hoe kom je er eigenlijk bij dat hij voorrecht zou krijgen? Het is toch voor elke buitenlander mogelijk om naar zoveel jaar legaal in NL gewoond en gewerkt te hebben om de nederlandse nationaliteit aan te vragen?
Daarnaast zijn mensen die genaturaliseerd zijn vaak juist erg trots op hun nieuwe land waardoor ze juist beter preseteren
@ Ronald
De argumenten tegen Kiplagat/Afellay zijn misschien niet zo sterk, zoals Eric en ik aangeven. Joost had het beter bij de vergelijking Kalou/Douglas kunnen houden. Toch, om het even voor hem op te nemen:
– Douglas heeft na vijf jaar het recht om een NL paspoort aan te vragen: hij voetbalt hier pas drie jaar. VIa een versnelde naturalisatie kan hij er eerder een krijgen, en dat is het voorrecht waar naar verwezen wordt.
– Hij heeft inderdaad een Nederlandse vriendin. Helaas voor hem is vriendin geen juridisch argument. Vrouw was een andere kwestie geweest: was hij getrouwd, zou dat best als argument gebruikt kunnen worden. Het geeft aan dat hij hier geworteld raakt, zijn band met NL is meer dan het tijdige van een contract bij Twente.
– Niet-Europese voetballers hebben een beetje de schijn tegen. Met een NL-paspoort wordt het voor Douglas makkelijker om de overstap te maken naar Engeland of Spanje, ivm bestaande ‘buitenlanderregels’. Wil hij voor NL voetballen omdat hij NL zo leuk vindt, of omdat er een transfer inzit?
Wat een quatsch over Afellay. Als je de keus krijgt tussen je vader en je moeder moet je daar toch ook over nadenken? Doet dat iets af aan wat je voor hen voelt? Het is moeilijk voor te stellen als je een geboren en getogen nederlander bent, maar als je langere tijd in een ander land hebt gewoond, raak je daaraan gehecht. Wie zegt dat het hart en de nieren monogaam zijn?
In mijn ogen mag iedereen die de Nederlandse nationaliteit bezit, voor Nederland uitkomen.
De mening van de schrijver is niet alleen onsympathiek, maar ook onwerkbaar. Want wat moet je als je ouders heb met ieder een andere nationaliteit? Dan zou je met geen enkel land mee mogen doen.
‘Dan mis ik al iets van oprechte trots bij het dragen van het tricot, het horen van het Wilhelmus.’
Misschien dat het komt omdat ik een Fries ben, en dus een ander volkslied heb, maar ik wordt niet zo sentimenteel van tricots. En trots zijn op iets wat jezelf niet gedaan hebt, lijkt me onzinnig.
@6
Wees dan maar blij dat je niet voor het Nederlands Elftal uitkomt. Joost Bakker was vermoedelijk geïrriteerd en in zijn trots aangetast op de bank blijven zitten als je de winnende treffer had gescoord
De kop waarmee ik de column heb ingestuurd was: Oranje, leuk alternatief. Ik weet niet waarom dit aangepast is, maar het verklaart de voorbeelden Kiplagat/Afellay. Natuurlijk begrijp ik dat zijn situatie anders ligt dan bij Douglas en Kalou. Alleen het feit dat hij een hele poos aangaf eigenlijk voor Marokko te willen spelen geeft aan dat het Nederlands Elftal een strategische keuze is geweest. Ik zal absoluut niet beweren dat hij zijn best niet zal doen oid, maar toch vind ik zoiets jammer.
@Jelle Wat je zegt over verschillende nationaliteiten en dan dus nergens voor mogen spelen slaat natuurlijk kant nog wal. Als je in Nederland opgroeit en leeft en je moeder komt toevallig uit Marokko dan lijkt het mij vrij logisch dat je gewoon Nederlander bent… Ook je opmerking over de tricots snap ik niet. Het hoeft toch niet perse om het Ned. Elftal te gaan? Ik heb veertien jaar bij dezelfde amateurclub gevoetbald. Het shirt deed iets met mij, het maakte mij trots om voor die club te spelen en me ervoor in te zetten. Dus onzinnig?
En die opmerking over Friesland zal ik als geboren en getogen Groninger maar even als niet gelezen beschouwen ;)
Joost!
Geen uitgebreide reactie van mij.. Maar gewoon een compliment: Goed stuk! Hoef geen ware voetbalkenner te zijn om het volledig met jou eens te zijn!
Thanks Lidian!
@joost bakker
Ik neem aan dat het tweede gedeelte van je reactie niet voor mij, maar nog1 bedoeld was.
Hoe kijk jij eigenlijk naar clubvoetbal? Daar is nog weinig clubliefde bij de voetballers te ontdekken, kun je daar dan nog wel van genieten?
Kiplagat gaf gister na de Dam- to Damloop toch echt in het, zei het wat gebrekkig, Nederlands een interview.
Mwah, zo’n goed stuk vind ik het niet. Zeker met de vergelijking met een Kiplagat is niet al te sterk aangezien er geen zekerheid bestaat over haar motieven. Waarom is zij anders dan een Mia Audina?
Ik ben het wel met eens met de strekking van de column. De motieven van Douglas zijn waarschijnlijk puur egoïstisch, maar ook al zou dat niet zo zijn: Het is gewoon geen Nederlander. Waarschijnlijk is het een prima kerel, en zijn voetbalkwaliteiten staan buiten kijf. Maar ik vind dat we niet aan dit soort ’transfers’ moeten doen. Zijn Nederlanderschap moet niet op zijn voetbalkwaliteiten gebaseerd zijn.
Kijk, bijv. een Collins John, dat is iets anders. Die kwam uit Liberia als vluchteling op jonge leeftijd naar Nederland. Leidt zijn leven hier, en vervolgens blijkt hij over bovengemiddelde voetbalkwaliteiten te beschikken. Voor mij is dat dan een volwaardige kandidaat, en toen hij op een gegeven moment op de deur klopte, had ik geen probleem met zijn selectie.
Douglas zal op de juiste wijze volledig Nederlands moeten worden om in aanmerking te moeten komen. Maar door zijn geflirt en alle verhalen over vervroegd nationaliseren zal dit bij mij nu altijd een bijsmaak hebben. Daarbij komt dat ik in Oranje eigenlijk gewoon de exponenten van onze eigen voetbalschool wil zien. En dat is Douglas niet.
Over Afellay, daar heb ik net als Joost ook een nare bijsmaak bij. Die onzin over kiezen tussen je vader en moeder, pleur toch op. Afellay komt uit Nederland, heeft hier leren voetballen en heeft hier zijn opleiding gehad. Is hier geboren en opgegroeid. Als hij dan nog steeds serieus twijfelt over Marokko vs. Nederland is ook een indicatie dat het integratieprobleem onder de Marokkanen ook door Afellay niet ontstegen is.
Rajesh, helemaal met je eens wat betreft Affelay.
Verder mooi stuk Joost!