En daar kwam eindelijk de bevestiging wat heel fietsminnend Nederland al vermoedde. Thomas Dekker heeft doping gebruikt. Is dit een verrassing? Nee natuurlijk niet. En erg is het al helemaal niet. Natuurlijk is het ergens zonde dat een jonge wielrenner EPO heeft gebruikt. Zeker iemand met zoveel talent. Het vervelendste is misschien nog wel dat ook Thomas Dekker staalhard heeft zitten liegen. Hij ontkende glashard at hij ooit doping gebruikte. Net als zijn oude werkgever Rabobank trouwens, die zelfs nog zwaaide met dopingcontroles uit zijn Rabotijd. De bank beroept zich op het zerotolerancebeleid op het gebied van doping. “Tot aan zijn vertrek bij de Rabobankploeg zijn de dopingtesten van Thomas Dekker altijd negatief geweest, dus de ploeg heeft wat dit betreft niet eerder kunnen acteren”, zei hoofd sponsoring Heleen Crielaard van de bank over de zaak.
Er lopen heel veel leugenaars rond in de wielerwereld. Het zegt genoeg dat ze meestal zeggen: “de dopingcontroles waren negatief” in plaats van “ik heb niet gebruikt”. Maar nogmaals: dat is niet erg.Het is alleen maar geruststellend. Mensen klagen nog wel eens dat Nederlandse sporters geen winnaarsmentaliteit hebben. Thomas Dekker bewijst het tegendeel. Alles doen om te winnen, tot aan valsspelen toe. Dat is niet idioter dan 60 uur per week zwemmen, het is alleen tegen de regels. Het is fout, maar het is niet erg. Nederlanders zijn net gewone sporters, mét winnaarsmentaliteit en alle andere karaktereigenschappen van de rest van de mensen.
