We zaten op rij 21 bij de New York Knicks. Vlak voordat de wedstrijd begon namen een man en zijn twee zoons plaats op de stoelen achter ons. We raakten aan de praat. De man reageerde erg luidruchtig op het feit dat we uit Amsterdam kwamen.
‘Alles is daar mogelijk! Wat een stad! Ongelooflijk!’
Ik vroeg of hij er weleens was geweest. Dat was hij inderdaad, een jaar of vijftien geleden.
Hij ging maar door over Amsterdam, dat alles daar kan en niemand je wat kan maken. Het was duidelijk dat hij, als perfecte Amerikaan, het niet eens was met een aantal zaken die zich in onze hoofdstad afspeelden.
Hij werd steeds luidruchtiger.
‘Not everything is possible in Amsterdam,’ zei ik, toen ik het gezanik zat begon te worden.
‘Well my friend, like what?’ zei hij uitdagend.
‘Nou,’ zei ik, ‘like starting a war.’
De man bleef stil, liep rood aan.
‘Or buying guns.’
Ik draaide mij weer om naar het veld. De Knicks stonden weer eens achter.
‘Okay, my friend,’ zei hij langzaam.
En hij klopte een paar keer op mijn schouder op een manier die ik als een dreigement opvatte.
Elke dinsdagavond plaatst DeJaap.nl een topic van Torpedomagazine.
