Hilarische gril weer van onze vrinden van de PVV. Die proberen als gewoonlijk overal zijn politieke slaatje te slaan. En natuurlijk het liefst door in te spelen op onze onderbuikgevoelens. Want zeg nu zelf, wie verlangt niet met enig nostalgie naar die knalharde gulden?
Maar ja, we verlangen ook terug naar de tijd dat op zondag de wegen leeg waren, er nog geen files bestonden en een nieuw gekocht apparaat toch zeker twintig jaar meeging. Leuk en aardig, maar dan zouden we ook moeten accepteren dat we geen auto meer kunnen betalen, dat we op onze Apple Compact II moeten tekstverwerken en dat op zondag nergens brood of melk te koop is.
Goed natuurlijk van Wilders om te willen onderzoeken of de terugkeer naar de gulden ons op de langere duur meer oplevert dan vasthouden aan de Europese munteenheid. Meten is weten. Maar weten eigenlijk niet al wel hoe het zit?
Uit de Euro stappen kost onvoorstelbaar veel geld en prestige, zal de toch al kwakkelende Europese economie, waarvan Nederland grotendeels afhankelijk is, een opdoffer van jewelste geven en ons opzadelen met een recessie die zijn weerga niet kent. Niet bepaald een lekker vooruitzicht, ook al kunnen we dan weer een biertje kopen voor een knaak.
Het lijkt toch vooral een poging van Wilders om in te spelen op onze nostalgische verlangens, overigens een succesvolle. Sinds publicatie van dit bericht op nu.nl staat het bovenaan in de lijst bestgelezen berichten.
De blik van Wilders is gericht op het verleden. Niet voor niets vroeg Pechtold hem waarom hij dan niet meteen liet onderzoeken of een terugkeer naar de Dukaat (1586-1808) geen goed idee zou zijn. Het verleden, daar (ver)kopen we niets voor.
Update: precies wat wij al zeiden: meten is weten. Als Wilders nu straks te horen krijgt dat terug naar de Gulden echt belachelijk duur is, dan zal hij het kabinetsbeleid richting Euro moeten steunen. Nietwaar?
