‘Tjongejonge, is dit hbo-niveau’? kopt een artikel in de Volkskrant deze ochtend. Uit onderzoek is gebleken dat één op de drie docenten aan de Hogeschool van Amsterdam ontevreden is over het niveau van hun studenten. Oorzaak zou de grote instroom zijn van het aantal mbo-studenten en havisten, met bovendien vaak een multiculturele achtergrond. Als student aan de Radboud Universiteit denk je in je handen te mogen wrijven. Je bent immers niet zo’n scholier met een dergelijk laag niveau. Nee, de Radboud Universiteit is keigoed! Behoort het “we zijn gestegen op de ranglijstjes” niet tot de dagelijkse kost? Bovendien is het aantal studenten met een multiculturele achtergrond laag. Heel laag.
Nou, doe mij maar een slimme Turk in plaats van een blonde scholier. Afgelopen maand werd mij door een medemasterstudent gevraagd wat er in een wetenschappelijk artikel behoort te staan, vertelde een docent dat ze na de eerste 15 regels van een masterscriptie gestopt was met lezen omdat er ACHT spelfouten instonden, en heeft een andere masterstudent een paper verhoogd van een 4,5 naar een 6,8 door een paar zinnen toe te voegen die de docent gedicteerd had. Wat zal ik straks trots zijn op mijn diploma van de oh-zo-hoogstaande-Radboud-Universiteit.
