Wat ik … – ik denk nu heel hard na over een metafoor die uitdrukt hoe verschrikkelijk ik dit vind, maar niets is toereikend – echt heel erg vind, is in de auto achter een Opel Agila zitten. Ik heb al eerder overwogen om daar iets over te zeggen, maar ik heb het nooit gedaan omdat het gewoon niet in woorden valt uit te drukken hoe godsgruwelijk irritant Opel Agila’s zijn. Er zit altijd, ALTIJD, een bejaarde in. En die rijdt dan vijftig op 80-wegen, dertig op 50-wegen en in woonwijken wordt ‘ie ingehaald door kindjes die nog met zijwieltjes fietsen. Je ziet ze altijd op een eenbaansweg waar je niet in kan/mag halen. En dan is het zonder uitzondering zo dat ik verschrikkelijke haast heb. Je kunt er donder op zeggen dat als ik een vliegtuig moet halen en te laat van huis ben vertrokken, de hele A4 lang naar Schiphol omringd word door Opel Agila’s die zestig rijden.
