In het recent verschenen Mambo Jambo (uitgeverij Nijgh & en van Ditmar) verhaalt Arthur van Amerongen over de weerzinwekkende wijze waarop politiek correct België en Nederland reageerden op zijn boek Brussel: Eurabia. In dit boek beschrijft hij hoe in Brusselse buitenwijken de extremistische islam snel terrein wint. (Dit boek werd overigens genomineerd voor de AKO-literatuurprijs). In die tijd was men nog niet zo ver als nu wat het multiculturelesamenlevings- en islamdebat betreft. Al helemaal niet in België waar ze qua politieke correctheid minstens 10 jaar achterlopen op Nederland. Na publicatie van Brussel: Eurabia werd Van Amerongen dan ook uitgekotst, kaltgestellt, afgeserveerd, vernederd en beschimpt door de culturele elite en het linkse journaille. De hoofdredacteur van een “kwaliteitskrant” noemde hem “Bataafse racist”, Francisco van Jole riep openlijk op Vara-televise op zijn boek te verbieden, radiojournalisten weigerden hem een hand te geven en zijn opdrachtgevers (Vrij Nederland, De Groene Amsterdammer) stuurden hem de laan uit. Niet omdat hij foute dingen schreef (“ga maar eens een avondje door de Brusselse buitenwijken wandelen, dan kom je er wel achter”, aldus een populaire Nederlandse televisiepresentator in 2011), maar omdat hij dingen schreef die men liever niet wilde lezen. Leest u zijn ontluisterende relaas in onderstaand fragment en besef u dat dit allemaal speelde in 2008, niet in 1973. Live voor u gecopyd-paste uit Van Amerongen’s Mambo Jambo.
