Jan
Als je weg bent,
huil ik niet.
Het is slechts een lichaam
dat je achterliet.
Zoals water weg spoelt in
wilde stormen,
om ergens anders weer een
stille bron te vormen.
Zoals vuur dooft maar nooit
ophoudt te bestaan,
zo kan je verdwijnen zonder
echt weg te gaan.
Kwijt ben je pas
als ik je zal vergeten.
Maar te diep in mijn hoofd
ben je ingesleten.
Want ik heb lang gekeken
in jouw felle licht,
en zie het nog steeds branden
met mijn ogen dicht.
