Leek de PvdA tot voor kort het patent op chemisch afval te hebben qua zuurgraad van (oud)gedienden, ondertussen wordt deze dubieuze positie overgenomen door GroenLinks. Na het bewonderenswaardige initiatief van Tofik Dibi om zich verkiesbaar te stellen voor het leiderschap van zijn partij waart er nu een gifgroene stroom van zurigheid rondom zijn campagne. Dat heeft de 31-jarige parlementariër niet verdiend.
Geschifte toef slagroom op de zure biologische taart
Niemand minder dan Wijnand Duyvendak is uit zijn – ongetwijfeld zwaar gesubsidieerde – ivoren toren neergedaald om Dibi de maat te nemen. Duyvendak godbetert, die in 2008 zijn partij bijkans onherstelbaar beschadigde door trots op te scheppen over een inbraak in een ministerie zou enige bescheidenheid passen. Toch maakt hij een move, rara hoe kan dat? GroenLinks-mastodont Bas de Gaay Fortman (75) sluit zich bij het ach en wee brullende koor aan en meldde vanaf het cricketveld dat Dibi volgens hem lijdt aan zelfoverschatting. De geschifte toef slagroom op de zure biologische taart is oud-partijvoorzitter Herman Meijer die zich beklaagt over de ‘timing’ van Dibi. Terwijl verkiezingen het aangewezen moment zijn om een greep naar het leiderschap te doen. Wanneer anders?
De enige die hedenochtend in de Volkskrant positief is, is Jojanneke Vanderveen, voorzitter van jongerenorganisatie Dwars. Enige nadeel is dat zij met haar rode haren gelijk een Elsbeth Etty 2.0 de schuld bij de media legt; die zouden ‘karaktermoord’ op Dibi plegen. Er volledig aan voorbijgaand dat het haar eigen moederpartij is die dat doet.
GroenLinks doet het inmiddels dramatisch in de peiling van Synovate: vijf virtuele zetels met de groeten van Jolande Sap. Het Kunduzakkoord is daar debet aan. Het openbaar vervoer wordt duurder, zorg- en huurtoeslagen blijven bevroren terwijl de premies en huren gaan stijgen. BAM, dat krijg je natuurlijk terug in je virtuele groenlinkse gezicht.
Dibi legt de vinger op de zere plek
Maar waar komt die wrevel over Dibi’s optreden vandaan? Omdat hij de vinger op de zere plek legt. De achterban kan zo hard brullen als ze wil over de vermeende successen van Sap met haar Kunduz-akkoord maar dat verhult niet haar matig leiderschap. Als dat akkoord er niet was gekomen was het leiderschap van Sap hoe dan ook ter sprake gekomen. GroenLinks zou zichzelf een dienst bewijzen door de kandidatuur van Dibi te omarmen en geheel in lijn met die progressieve blijheid die de partij wil uitstralen enkele lijsttrekkersdebatten te organiseren. Het preventief affikken van Dibi en het negeren van de olifant in de kamer die het leiderschap van Jolande Sap heet leidt tot niets. Nu ja, tot nul zetels wellicht.
Hup Dibi.
