Een marketeer hoeft niet te wachten tot de Maan op één lijn met Mars in het derde huis staat om zijn utopia mee te maken, hij hoeft slechts te wachten op een voetbalkampioenschap. Tijdens een wereldkampioenschap of wanneer de strijd om de Europese titel losbarst kun je het letterlijk zo gek niet bedenken of de consument gaat er in mee. Een utopia dat in toenemende mate door de marketeers zelf geschapen is; met recht een ideale situatie. Waar nu alleen de mensen ‘in het vak’ zich misschien nog afvragen met welke actie de Albert Heijn van start gaat, zullen binnenkort hordes zeurende kinderen hun ouders tot wanhoop drijven en is de actie van de grootgrutter heel even heel belangrijk. De wuppies van een aantal jaar terug raak je inmiddels zelfs tijdens koninginnedag aan de straatstenen niet kwijt, maar om de twee jaar kan heel even alles; als het maar oranje is.
Oranje kabouters
Het voert te ver om te zeggen dat enthousiasme voor ‘Oranje’ iets van de laatste jaren is, maar het enthousiasme lijkt wel steeds meer gevoed door een soort nostalgie. “Weet je nog”, toen, ooit, die ene keer dat we het bijna haalden. Die ‘ene keer’, is geen ene keer, en “bijna haalden” is inmiddels ook maar twee jaar geleden. De keer dat we het wel haalden, in 1988, werd het land gek, ook toen al. De mooiste voetbal-accessoire ooit was natuurlijk het oranje petje met Gullit-haar. Tijdens het afgelopen WK zagen we echter wat dat met het land heeft gedaan, iedereen was er ineens destijds bij, iedereen heeft op een woonboot gestaan in de grachten van Amsterdam. De grappen over verzekeringen op woonboten waren een week lang niet van de lucht, tot de deceptie volgde. De oranje versieringen werden weer opgeborgen, het elftal nog even gehuldigd en op een trekschuit over de treurige waterwegen van de hoofdstad getrokken en toen was het toch echt over.
Dit jaar gaan we natuurlijk weer. Iedereen weet inmiddels donders goed hoe het moet: een kampioenschap betekent gekte. Nederlanders moeten alles wat oranje is in huis halen, zo zijn wij, “lekker gek”. Andere landen nemen dit overigens steeds meer over, een oranje toeter kun je namelijk ook in het wit-rood in Engeland verkopen. Maar hoe vaak heb je nu een toeter nodig? Dat is dus nooit, dus flikkeren we het massaal allemaal weer weg. Alleen tijdens een kampioenschap mag het allemaal, dan moet het. Hoe verklaar je anders dat de door een relatie toegestuurde oranje kabouters al enthousiast een plekje op kantoor toebedeeld krijgen? Een oranje tuinkabouter van de Blokker. Denkt u daar maar eens over na: treuriger wordt het echt niet. Maar wat maakt het uit? Hij is oranje en dan willen we het hebben, voor heel even.
Marketingexplosie
Het EK 2012 begint begin juni, dus de marketeers zullen zich waarschijnlijk al vast warmlopen, over een weekje moet het marketinggeweld namelijk toch echt wel een beetje los gaan barsten. De oranjekoorts lijkt nu nog een milde verkoudheid, maar dat hoort er ook een beetje bij. Alle nadruk ligt op die paar weken, hoe hoog we ook opgeven van een altijd bestaande liefde voor ‘onze jongens’. Met juichende oranje tuinkabouters van de Blokker kun je namelijk eigenlijk helemaal niets, we zijn toch niet gek!
