Als je de afgelopen jaren judo zei, zei je Cor van der Geest. Coach bij KenAmJu, bondscoach van het Nederlandse team en de afgelopen jaren technisch directeur. Die laatste functie legt hij nu neer na een mislukt Olympisch toernooi.
De timing is opmerkelijk te noemen. Na het einde van het judotoernooi bleef Van der Geest nog een week hangen in London en vertelde aan iedereen die het wilde horen, en een paar die dat niet wilde, dat hij zich ernstige zorgen maakte. Niet alleen over het judo, maar over heel Nederland en waarschijnlijk ook de rest van de wereld.
“Als er niets verandert halen we over acht jaar bij de Spelen helemaal geen medailles meer”. “We hebben geen hoofdsponsor en te weinig goede trainers”.
Tijdens de Spelen haalde Nederland slechts twee judomedailles, twee keer brons, tegenover vijf en vier in de afgelopen twee Olympiades. Alle reden om ontevreden te zijn dus. Maar Cor zit juist op de ideale plek om daar iets aan te doen. Iedereen heeft respect voor hem ondanks zijn moeilijke karakter en emotionele uitbarstingen, dus een verlenging van het dienstverband zou er vast in hebben gezeten.
Van der Geest roept wat er allemaal mis is en rent dan snel weg. Als reden geeft hij zelf zijn leeftijd. Hij is nu 67 en wil kijken wat er buiten het judo te vinden is. Bijzonder voor iemand die zijn hele leven in het judo zit. Cor van der Geest is judo. Wat moet hij daarbuiten doen? Achter de geraniums zitten?
Natuurlijk mag een oude man met pensioen en er zijn competente opvolgers genoeg. Maar de meeste werknemers die stoppen met werken hebben het fatsoen om hun opvolger niet te zwaar te belasten, om hen niet publiekelijk een enorme druk op te leggen. Hun werknemer niet nog even na te trappen. Dat doet Van der Geest wel door te zeggen dat hij weinig toekomst ziet als er niks veranderd wordt. Schreeuw dat niet in elke microfoon in Londen. Typ de kritiek en mogelijke verbeterpunten uit en leg het in een mooi mapje op het bureau van je opvolger.
CC-foto: McSmit
