Ik word wakker in een koude kamer
Zonder ramen zonder licht
Er tikt een klok dubbel zo snel
Adem in, ogen dicht
Een koude loop tegen mijn keel
de klok versnelt en tikt nu eeuwen
luid probeer ik nog te schreeuwen
maar ‘k adem uit en het is stil
Job Kühlkamp schrijft iedere week poëzie op zondag.
