Het is 1988 en twee mannen verven gele middenstrepen op wegen die eindeloos kronkelen door een van bosbranden herstellend Texaans landschap. De een is Lance (Emile Hirsch), een hitsige maar ook wat apathische twintiger, de ander Alvin (Paul Rudd), een serieuze dertiger die een relatie heeft met de zus van Lance. Met de sterke tragikomedie Prince Avalanche is regisseur David Gordon Green terug van eigenlijk nooit helemaal weggeweest.
De film is een remake van het IJslandse Either Way van Hafsteinn Gunnar Sigurdsson. De leegte van noordelijk IJsland heeft plaatsgemaakt voor de bossen van Texas, maar wat blijft zijn de twee wegwerkers die elkaars absolute tegenpolen zijn. Dat wordt direct duidelijk wanneer ze bakkeleien over de voorwaarden van hun ‘equal-time boom box agreement’; Lance wil naar muziek luisteren, Alvin naar zijn cassette met Duitse lessen. En waar Lance niet kan wachten tot het weekend is en hij terug kan naar de stad, daar is voor Alvin het weekend een ideale gelegenheid alleen te zijn in de natuur.
Uiteraard ontdekken de twee dat ze meer met elkaar gemeen hebben dan ze aanvankelijk denken, maar toch voelt Prince Avalanche nergens stereotiep aan. Het lijkt of de gehele film een tikje van de molen heeft gekregen, met zeer positief resultaat. De humor is vrij absurdistisch en de dialogen zetten je regelmatig op het verkeerde been, omdat de personages soms plotseling een woord of uitdrukking gebruiken die je niet bij ze verwacht. Vooral Alvin, die brieven schrijft aan zijn lief thuis, probeert met wisselend resultaat zo nu en dan de poëet in zichzelf aan te wenden.
Lees verder op Filmpjekijken.com >>>
