‘P&W heeft de hele week kijkcijfers als nooit tevoren’, twittert eindredacteur Herman Meijer van Pauw en Witteman op 16 oktober. Alle Nederlandse nieuwsrubrieken en talkshows zijn in de greep van de deconfiture van de DSB bank. Een realitysoap van de bovenste plank, met echte slachtoffers en echte schurken, die vaak onverhoeds en soepel van rol wisselen. Alles draait om imago. Ook is er een nieuw soort BN’er: de DSBN’er. Bijvoorbeeld mevrouw Paula Smit, de voorzitter van de ondernemingsraad van DSB die al twee keer bij P&W zat.
Een ander goed voorbeeld van een DSBN’er is Pieter Lakeman. Voorheen was hij zelden op tv te zien maar sinds zijn startschot voor de DSB-bankrun op 1 oktober, is hij niet meer van de buis af te slaan. Onkreukbaar legt hij keer op keer uit dat zijn oproep tot het weghalen van spaargeld alleen maar goed is geweest en dat hij niet begrijpt waarom mensen boos op hem zijn, want Scheringa is toch de enige echte schurk, enzovoort. Wat de interviewer ook zegt of vraagt, Lakeman houdt voet bij stuk en blijft in zijn rol van onbuigzame, van eigen gelijk overtuigde belangenbehartiger van circa 1500 mensen die aangesloten zijn bij zijn stichting Hypotheekleed. De hel dat zijn de anderen.
Op donderdag 15 oktober was hij te gast bij De Wereld Draait Door waar hij mocht aanschuiven tegenover tafeldame en emo-kijkcijferkanon Yvon Jaspers. En Yvon bleek in vorm. Hoewel haar bijdrage in het begin van het programma wat schraal was – ze zei niet veel – knalde ze er keihard in tijdens het gesprek met Lakeman. Matthijs van Nieuwkerk probeerde van alles om de koppige onvermurwbaarheid die Lakeman zo consequent volhoudt in al zijn media-optredens, te doorbreken. Hij vroeg of hij geen meededogen had met de DSB-medewerkers, of hij niet ook maar een seconde verlegen was geweest om de ellende die hij veroorzaakt had. Maar Lakeman boog noch barstte. Wat hij gedaan had was namelijk GOED.
Toen kwam Yvon. Zij snapte er niks meer van, zei ze. Ze had voor deze week nog nooit van hem gehoord, ‘maar nu praat iedereen over u omdat u een bank heeft omgegooid’.
‘Hoe voelt dat?’ vroeg ze. ‘Nou’, zei Lakeman, ‘ik ben gewoon met mijn werk bezig’.
Maar Yvon beet door: ‘Heeft u daar geen enkele gedachte bij?’
En toen werd-ie kwaad. De onbuigzame strijder voor al uw hypotheekleed sloeg keihard op de tafel en riep: ‘Ja, ik denk aan 100.000 slachtoffers!’
Oei. Stilte in de zaal.
‘Maar u vertegenwoordigt toch geen 100.000 mensen’, zei Van Nieuwkerk.
En met de vraag ‘vindt u het eigenlijk niet jammer dat Scheringa nog leeft?’, duwde hij de dolk nog wat dieper in de spartelende belangenbehartiger. We zagen Lakeman live imploderen. Slachtoffer van zichzelf.
Blijkbaar was het inmiddels wel ingezonken bij Lakeman dat hij zijn 100.000 slachtoffer weinig goed heeft gedaan met zijn oproep, hij had aan Wouter Bos een miljard gevraagd voor de slachtoffers. Per mail. Nog geen antwoord terug gehad ..
Vind het triest voor iedereen dat niemand van de ‘oude’ media of in kringen van toezichthouders door heeft dat niet Scheringa of de DSB-Bank schuld heeft aan het hypotheekleed van Pieter Lakeman & co, maar het door westerse politici gepleegd terrorisme. The War on Democracy heeft meer schuld aan het economische/hypotheekleed, dan bijvoorbeeld securisatie.
Wat ik mij afvraag is wat er zo verdomde interessant zou moeten zijn achter de persoon Lakeman. Die vraag is voor mij irrelevant in dit verhaal en ook zijn motieven. Lakeman is gewoon iemand die voortkomt uit de vruchtbare bodem en daarop gezaait is door DSB zelf. Veel interessanter is dan naar zijn kennis van zaken en niet waardoor hij gedreven wordt en hoe hij daar mee omgaat.
Ik begrijp wel waarom hij uit zijn slof schiet als iemand die aan komt denderen met ‘ik heb geen kennis van zaken maar toch meen ik iets te moeten vragen’ . Dat is het kapitaal van overal een mening over moeten te hebben; de stront die er uit komt.
Het archetype vrouw wat Jaspers is er een die ik zeer bijzonder hekel. Overal iets speciaals in moeten zien, vooral over gevoel moeten praten en geen humor hebben. Terechte kritiek hebben over voetbalpraatprogramma’s maar niet kunnen inzien dat je eigen programma ook nogal waardeloos is op het vlak nuttig, is vooral ironisch.
Wat mij stoort aan de hele cry-hype is: elke bank plus de regering wist sindsxLehman dat dit eraan kwam. De voortekenen zijn al bezig sinds de eerste koopsom/hypotheek”slachtoffers” zich meldden.
En dan wacht men met ingrijpen tot men een in bankkringen minder gewaardeerd lid (lees buitenstaander) bij de kladden kan grijpen en hap.
En eigenlijk deed Scheringa hetzelfde wat de andere banken ook doen, alleen wat opzichtiger.
Ik zou de precieze organogrammen van de anderen wel eens willen zien.
Ik wil hier niet opkomen voor het handelen van Dhr. Lakeman, maar ik vind het wel heel erg vreemd dat de algemene opinie in 1 week helemaal is omgeslagen.
Begin deze week sprak men nog over “De schurk Scheringa”, terwijl men nu praat over “Het slachtoffer Scheringa”.
Wat heb ik gemist?
Natuurlijk is Scheringa een sjaggeraar van het zuiverste water. Maar tegelijkertijd is er door “de heren” een bedenkelijk spelletje gespeeld. En dan wordt iemand vlug underdog.
@mvhoute
Ik begrijp dat ook niet zo goed, voor mij is het nog steeds een schurk die duizenden Nederlanders willens en wetens een poot heeft uitgetrokken. Vandaar dat het ook onvermijdelijk was dat het spulletje failliet zou gaan. Bij constant oplichten van je klanten, lopen ze vroeg of laat vanzelf weg, lijkt me zo. En aangezien het hele verdienmodel van DSB op de provisies gebaseerd was, bleef er dan niet veel over (ik vond de stukken van Quotenet, hoewel ietwat tendentieus, best duidelijk daarover). Wat dat betreft had Lakeman dus wel gelijk met dat het spul maar zo snel mogelijk failliet moest, nu is het in ieder geval nog wat waard. Dat daar weer andere nadelen aanhangen, ja, dat is dan ook wel weer zo. Maar die 2000 Wognummers die nu huilie huilie doen, hadden het op hun klompen aan kunnen voelen dat het vroeg of laat fout zou gaan. DSB maakt tenslotte al een tijdje geen winst meer. Hadden ze maar ergens anders moeten gaan werken.
En nu wil Scheringa dat zijn klanten met spaarrekeningen hun geld even omzetten in aandelen, dan doet ie er zelf nog 70 miljoen bij en dan is de bank gered. De man is krankjorum.
Als er iemand door de mand viel bij DWDD was het wel dat domme blondje van Boer Zoekt Vrouw. Lakeman werd gewoon terecht boos, mutsje Jaspers werd niet gehinderd door ook maar een greintje kennis van zaken.
Dirk Scheringa ziet ze echt vliegen. Als de hele wereld om hem heen is ingestort, door zijn eigen toedoen, blijft Dirk met een zalvend stemmetje en schaapachtig quasi-onschuldig gezicht nog volharden in zijn slachtofferrol. Hij is de hardwerkende man, die het licht niet in de ogen werd gegund. Men was jaloers op Dirk en wilde hem daarom weghebben. Hij herhaalde meerdere malen dat hij prima producten verkocht, en, ach ja, er waren wel wat dingen gedaan “die anders hadden gemoeten”. Er waren wat “fouten” gemaakt. Maar ja, wie maakt er geen fouten in het leven?
.
Gewoon je mantra blijven herhalen. Het was zowel indrukwekkend als ergerlijk. Het is klip-en-klaar dat de koopsompolissen werden verkocht met hoge provisie en een rente die aanvankelijk laag was en daarna geniepig keihard werd opgeschroeft. Toch zegt Dirk nog maar eens een keer dat de provisie vaak “maar” 50% was (Oooooh, ik dacht dat het hoog was, Dirk) en dat de klant daar nog eens de helft van terugkreeg door lage rente.
.
Ik denk dat Dirk OF een natuurtalent is OF veel naar Fox News heeft gekeken. Fox staat er om bekend pertinente onwaarheiden te herhalen, omdat ze weten dat, voor een gemiddelde kijker, een herhaalde leugen het wint van een enkele vernoemde waarheid. Dit moet Dirk hebben beseft. Zijn optreden bij P&W gisteren was dat van een pathologische leugenaar, of van iemand die een voorschat nam op een loopbaan in de politiek.
.
Dirk is er klaar voor.