Voor de duidelijkheid: met die copy van Martin Bril heb ik nooit wat gehad. Ik vond het laffe, kleffe en zouteloze stukjes. Met te veel pathetiek en te veel stokpaardjes. Tsja. Ook ‘rokjesdag’ vond ik sneu. De reactie van vrouwen daarop, door echt rokjes te gaan dragen, was nog sneuer. Enfin. Niet mijn schrijver dus. Maar al die lijkenpisserij, postuum vijf jaar na zijn dood, is echt om te kotsen.

Want hoe erg is het precies dat iemand succes met zijn talent heeft?
Doet pijn he, zelf helemaal niets kunnen maar wel moeten aanzien hoe anderen de vruchten van hun succes plukken?

Ja, hij reed een dikke Volvo. Verdiend met al die zouteloze stukjes. Dat komt: heel veel mensen vonden al die zouteloze stukjes wél leuk, dus die betaalden er graag voor om ze te lezen.

En ja, hij schnabbelde bij in het Volvo-autoverkoperscircuit. Columnpje in het Volvo Magazine, lezing voor autoverkopers hier, dingetje voor de Volvo HQ-boys daar, kon hij lekker luxe door rijden.
Hij wel. U niet, nee.

U heeft helaas een middelmatig talent dat nooit een Volvo zal opleveren. Laat staan roem en succes.

Maar, is het echt zo’n punt daar mee te moeten leven? Is succes gunnen zo’n diepgewortelde landelijke obsessie dat zelfs vijf jaar na iemands dood er nog moet worden gehaat en benijd? Serieus?
Martin Bril verdient het, ook vijf jaar na zijn dood, te worden afgezeken over de inhoud van zijn schrijfsels. Vind ik, want ik vond en vind die schrijfsels niks.

Maar te worden afgezeken op wie je was, wat je verdiende, waar je dat geld aan uitgaf, in welke auto je reed en hoe je leefde…nee. Bedankt.

Wie over lijken pist is gewoon een ordinaire klootzak. Of een kutwijf. En pist vooral zichzelf recht in het gezicht.

8 reacties

  1. De niet aflatende terreur van de nivellering… 50 jaar sociaal democratie iedereen is gelijk geleuter…vooral met zo min mogelijk kennis van zaken je menig klaar hebben. Zijn gele Volvo, een prachtige T-5R, heb ik ook jaren met (fiscaal) plezier gereden. Koop je voor 5-10K. Nou daar heeft Bril flink aan verdient hoor ….

    @Anton… ik lees geen Happinez.

  2. – Edit: oh hee, het is meneertje Pol van Poltxt. Al 10 jaar anoniem aan het haten, nog altijd geband. Prutser. –

  3. Ik vond de stukjes voornamelijk getuigen van een soort maatschappelijke wezenloosheid: iemand die denkt dat een mevrouw die vanuit haar keukenraam op het Vondelpark uitkijkt, ‘een heel gewone huisvrouw’ is (vrij naar ‘Evelien’), die heeft gewoon te lang binnen Happy Amsterdam gewoond.

    Postuum hintje Paul: dat is echt niet zo doorsnee als je denkt. Stap uit je graf, in je Volvo, en rijd eens een rondje bezuiden Amstelveen. Il y a un monde pa la!

  4. Ik wist niet eens dat die man dood was en dacht dat hij nog gewoon gezapige stukjes voor de Volkskrant schreef, die ik netjes altijd oversloeg.

    Blijkt achteraf dus dat die kerel een enorme baas was.

  5. ROKJESDAG
    Wat een geniale observatie. Bouwvakkers hadden waarschijnlijk hetzelfde verschijnsel op een ander niveau ook wel vastgesteld, maar er daarentegen vast en zeker niet het verborgen mechanisme in ontdekt dat Bril wel zag en bovendien van een vindingrijke benaming voorzag; ‘Rokjesdag’. Als in het voorjaar het weer plotseling omslaat van 11 naar 26 graden nemen die rare Nederlandse vrouwen spontaan het onnavolgbare besluit iets makkelijks, koels en SEKSIES aan te trekken. Lov’it!

  6. Ow, nou dan ben ik weer ruim getrakteerd de afgelopen weken, maar ja je valt met 30 graden en een adembenemende luchtvochtigheid op als je meer aan hebt dan het noodzakelijke.
    Volvo? neuh, er zitten vier wielen onder en het is Frans en te lui om de garage uit te komen, maar dat zal da weer liggen aan het baasje.

    Zeikstukken zijn verders te vinden op Joop.nl, daar grossieren ze erin. Na een econimie respins heb ik daar een permaban gekregen, je moet niet slimmer willen zijn dan de bloggek.