“Wat is wereldvreemd?”, vroeg ik mij af, toen ik een column van Sabine Uitslag las. Is dat een zestienjarig meisje in vwo-4 dat helaas blijft zitten. Niet omdat zij dom is, maar omdat zij dag in dag uit zorg moet dragen voor haar twee jonge zusjes en broertje. Dit omdat haar moeder al ruim een jaar in een gevecht op leven en dood is met de grote K., de ziekte waar vader drie jaar eerder al aan is overleden. De hockey en de vioolles (in vwo-2 droomde ze nog hard op over het conservatorium) zijn inmiddels opgezegd. Dan was er tussen was, koken, poetsen en afwas ten minste nog wat tijd voor huiswerk.
Of is dat die jongen in vwo-3 die na de zomervakantie verder gaat in havo-4. Een trede lager, zodat hij school met zijn werk en de zorg van zijn moeder met een schrijnende spierziekte kan combineren. Dit jaar kwam daar ook nog de zorg voor zijn jongere zus bij, toen zij in een ongeluk haar been brak.
Misschien is het die moeder die van haar kinderen te horen krijgt dat ze weer moet gaan werken. Maar wie de zorg van haar drie rolstoel gebonden kinderen dan op zich neemt, blijft de vraag. Niemand die haar aan wil nemen voor uren onder schooltijd. Dus als ze gaat werken, worden haar tienerkinderen door de taxi voor een gesloten deur afgezet.
In voor- en tegenspoed
Ook is het mogelijk dat het die levenslustige dame van 67 is. In plaats van die gedroomde reis naar India verschoont ze nu al acht jaar de luiers van haar twee jaar oudere partner. De woorden waren immers ‘in voor- én tegenspoed’. Ook nu haar vroeg dementerende partner haar elke avond aan tafel vraagt of zij zijn moeder is.
Wellicht is dat allemaal wereldvreemd. In ieder geval is het een vreemde, onbekende wereld voor Sabine Uitslag. Want zij denkt dat dit op een lijn staat met het smeren van een boterham voor je vriendje op zondagochtend, of het afzeggen van een yogales om voor een keer voor een ander te zorgen. En nee, dat is niet wereldvreemd. Dat is volkomen van de pot gerukt.
She’s Losing it!
Tjeerd van Erve schrijft op onmogelijk veel plekken, maar bundelt tegenwoordig alles op zijn eigen blog.
Ik ben je erg dankbaar voor deze post. Het toont de absolute gekte van onze huidige volksvertegenwoordiging. Een gekte…een waanzin, een onnozelheid die doden gaat kosten. Die meisjes weten gewoon niet wat ze aanrichten. Deze gansjes geven de macht over de zorg aan verzekeraars, de rekenaars die voor ons gaan beslissen wie wel en wie niet behandeld mag gaan worden in de toekomst, Verzekeraars die beslissen of de ambu er 15 of 20 minuten of misschien wel een half uur over mag doen op weg naar hun gespecialiseerde gestroomlijnde centra in de randstad. Deze meisjes, Tamarah en Sabinuh heffen het PGB op. Een regeling die kostenefficient chronisch zieken en gehandicapten zorg in laat kopen en ze een zelfstandig leven geeft. Deze meisjes zijn een ramp voor Nederland. Het is dat de meesten van ons niet ziek zijn en er niet over na willen denken, anders hadden we deze meisjes allang met pek en veren Den Haag uit gejaagd.
Wat Superjan #1 zegt.
Ik denk dat zij juist een ijzersterk punt heeft. De vraag is: tot hoever moet de overheid “binnendringen” in de persoonlijke levenssfeer? De vraag die beantwoord moet worden is wat de taak is van de overheid. In dit soort specifieke gevallen waarin een budget beschikbaar gesteld wordt aan individuen, vraag ik mij af of dit werkelijk een overheidstaak is waar geld van de gemeenschap aan uit gegeven moet worden (oftewel belasting), of dat directe belanghebbenden moeten opdraaien voor deze kosten.
Van ons belastinggeld worden te veel zaken bekostigd die niet voor de gehele samenleving nuttig hoeven te zijn, maar die voor een kleine groep mensen gunstig uitpakt. Kan de belasting niet verlaagd worden, waardoor men meer geld over houdt en zelf dat geld kan besteden voor bijvoorbeeld zorg aan naasten, in plaats van dat zij dit geld “terugkrijgt” van de overheid om zorg in te kopen, bijvoorbeeld? Zou dat niet veel efficiënter werken?
Dank voor het weergeven van de essentie in deze blogpost. En ik hoop dat ‘she’s losing it’.
@3 Het is inderdaad de vraag in hoeverre onze overheid zich met elk facet van ons leven moet bemoeien. Iemand betalen die een pot macaronni over de muur naar de buren tilt als de buurvrouw ziek is, moet geen overheidstaak worden en is het nu ook niet. Wat Sabine hier echter doet is echte mantelzorg (zie boven) ridiculiseren. Als je als samenleving daar niet meer samen sterk voor wil staan, moet je je af vragen in hoeverre we nog een samenleving zijn.
Het is makkelijk om te zeggen dat het PGB afgeschaft kan worden als je zelf met twee gezonde benen thuis zit. Dat zorg steun toch alleen maar misbruikt wordt als jij er nooit gebruik van hebt moeten maken. Maar mijn ervaring in het onderwijs leert ij dat er meer schrijnende gevallen zijn dan de voortdurende misbruik. Mensen die – vrees ik – enorm buiten onze samenleving gaan vallen dankzij het huidige blind staren op “de doe het zelf maar filosofie”.
Inderdaad Niels. Ijzersterk. Wat is het nut voor de gehele samenleving om de hulp aan iemand te bekostigen die door zijn invaliditeit eenzaam is? Geen! Zo iemand is onrendabel. Stekker eruit, dat is pas efficiënt.
Hey Niels!
het PGB is bij uitstek bedoeld om centraal geregisseerde overheidszorg te kunnen omzeilen en is veel goedkoper dan enig zorgwaterhoofd kan leveren, efficiënt, persoonlijker,
maar nee hoor, Kameraad Uitslag wil terug naar de jaren 50, met een collectief 2011 kostenplaatje, tenenkrommend.
@Niels Als je het PGB afschaft is het heel erg waarschijnlijk dat een groot deel de verzorging in moet, omdat het niet te doen is om ze thuis te verzorgen. In ieder geval als je mensonterende situaties wilt vermijden. Dat is nog veel duurder. Of gewoon wat Willem zegt…
Wijlen CDA senator Kaland heeft ooit de term -stemvee- gebezigd.
Ik heb bij onredelijke niet te verdedigen standpunten die vervolgens door ruggengraatloze backbenchers of zelfs zwakke ministers (Verburg en de Q-koorts) wel werden verdedigd, nog regelmatig aan de Zeeuw Kaland moeten denken. Onredelijk stemvee dat rolt zoals de kuddepartij rolt. Zoals in dit geval de onzalige koers die de coalitie waarvan men deel uitmaakt loopt, zonder kritisch nadenken wordt gevolgd en goedgepraat.
Volgens mij wordt de PGB niet afgeschaft maar wordt de afhandeling daarvan vanaf 2013 overgeheveld naar de zorgverzekeraars en gemeenten. De vraag is of je dat wil, maar het feit is dat de overheid vindt dat er teveel instroom in de PGB regeling is en dat het dus te veel geld kost. Alles is een kwestie van prioriteiten.
Nederland geeft liever geld uit aan het organiseren van faalprojecten zoals OV chipkaarten, WK’s, JSF-en en Olympische Spelen (geprognotiseer verlies 2 MILJARD) heb ik wel eens het idee. De gemeente Rotterdam gaat de armlastige voetbalclub Feyenoord helpen door een nieuw stadion deels te bekostigen en garant te staan voor een exploitatieverlies van 200 mio euro (weten ze dus nu al). Dat komt bovenop een investering van ik geloof 800 mio.
Geld is er dus genoeg, de vraag is of je het krijgt als je straks bij de gemeente Rotterdam aanklopt voor aanpassingen aan je huurhuis omdat je door een hooligan invalide bent geslagen.
Misschien ben ik niet geheel duidelijk geweest, dus nogmaals, in andere woorden:
De overheid wordt nu gezien als centraal punt wat er voor moet zorgen dat er geld beschikbaar is voor bijvoorbeeld mantelzorg. Ik vraag mij af of dit werkelijk nodig is. Mijn positie is dat de overheid hier niet voor nodig is, maar dat dit prima geregeld kan worden door mensen zelf, onderling. Hier voor hoeven zij geen extra geld voor te ontvangen, mits zij op een andere manier gecompenseerd worden. Door bijvoorbeeld belastingtarieven te verlagen waardoor mensen meer geld overhouden, kunnen zij zelf beslissen op welke manier zij dat extra geld willen inzetten, bijvoorbeeld om mensen in hun omgeving die mantelzorg nodig hebben dit op een bepaalde manier te kunnen verzorgen.
Hier is geen overheid voor nodig, mijns inziens. Hiermee los je een hoop bureaucratie en “geldverlies” op, hoewel je een aantal ambtenaren natuurlijk op een andere manier aan het werk moet krijgen.
Wat Jos Wiersma hierboven aangeeft is een deel van het probleem: we sturen “ons” geld vier keer rond, maar komt het nu daadwerkelijk daar waar “wij” willen waar het terecht komt? Wanneer de overheid zich meer terugtrekt, hebben zij minder geld nodig. Belastingen zouden omlaag kunnen, waardoor iedereen meer geld te besteden heeft aan die projecten waar hij of zij dat nuttig vindt. Of dat dan de mantelzorg, staatsleningen of de plaatselijke voetbalclub is, kunnen zij dan zelf beslissen, in plaats van dat de gemeente daar voor beslist, of onze regering.
@Niels: do the math….
@Niels,
Ik begrijp uit je woorden dat je het het eigenlijk ‘oneerlijk’ vindt dat er gemeenschapsgeld wordt uitgegeven waarvoor jij buiten de boot valt.
Dat moet “eerlijker en rechtvaardiger” zeg je, met/via belastingverlaging voor iedereen.
Op die gedachte ga ik een poosje ‘kauwen’.
Niels, jij wilt van eenzame invaliden bedelaars maken en, laat me raden, de grenzen dicht?
Klopt Remy.
Willem: er zijn altijd mensen die vanwege een goed hart geld doneren aan “goede” doelen zodat mensen die geen familie hebben en op deze manier buiten de boot vallen toch kunnen rekenen op hulp. Voorbeelden zijn er genoeg. Waarom geven we geld aan giro 555 terwijl we de mensen die met dat geld geholpen worden in zijn geheel niet kennen? Wanneer mensen binnen ons land hulp nodig hebben, zal aan hen ook hulp geboden worden.
De mens kan dit zelf oplossen en heeft daar geen overheid voor nodig.
Je laatste vraag is een andere discussie en is in dit topic dan ook niet relevant. Een vreemde insinuatie ook, die totaal uit de lucht gegrepen is en waar totaal geen verband tussen is met deze discussie.
“Kunnen rekenen op hulp.”, volgens mij wil je dat “kunnen rekenen op” juist afschaffen? Giro 555 voor de hongersnood in Afrika heeft met een bak aandacht 2 miljoen opgeleverd. Ik ken de kosten van de zorg in Nederland niet, maar weet zeker dat dat in vergelijking een fooi is. Net als de opbrengst n.a.v. Haiti. De laatste vraag lijkt irrelevant, in jouw ogen, maar zou in lijn liggen met de kortzichtige uitspraken die je hier doet. Besparingen op de middellange termijn pakken vaak slecht uit voor de lange en kunnen zelfs desastreus zijn. Je wilt de overheid afschaffen? Dan komen de behoeftigen hun geld zelf wel halen. Kijk anders even naar ieder willekeurig land met een zwakke overheid. Dag Niels.
@5 Tsjeerd:
Jij gebruikt exact dezelfde stijl als Sabine:
Sabine noemt alleen de lichtste gevallen, jij noemt alleen de zwaarste gevallen.
Dit illustreert dat “mantelzorg” kennelijk een verzamelbegrip is, waarbinnen nog behoorlijk wat nuance nodig is.
Niels,
Als mensen van wege een goed hart doneren aan een goed doel, hebben zij er vast ook geen probleem mee als zij via belastingen bijdragen aan een goede zorg.
Ik geloof best dat je zorg en de geldstroom naar de zorg dichter bij mensen kunt en misschien wel moet brengen. Maar zo vrijblijvend als jij het schetst, lijkt mij gevaarlijk om twee redenen.
Ten eerste de al door Willem geopperde kosten voor goede zorg. Als deze geheel afhankelijk wordt van de goed geefsheid en welwillendheid van mensen is het maar de vraag of er genoeg geld is om in de zorg behoefte te voorzien.
Ten tweede omdat de zorgverstrekking dan weer geheel in particuliere handen komt en het verleden ons heeft getoond dat de door particuliere instanties geleverde hulp niet (altijd) vrijblijvend is. Zo kreeg je eind 19e, begin 20e eeuw alleen armenzorg van de kerk als je ook je kinderen op een confessionele school deed en braaf de kerk bleef bezoeken. Wellicht een situatie waar de club van Uitslag met weemoed op terug kijkt, maar in mijn ogen zeer onwenselijk.
Je kunt nu natuurlijk opperen dat hulp van de overheid ook niet vrijblijvend is, maar er zal weinig sprake zijn van confessionele of politieke indoctrinatie vanuit de overheid.
@17
Nee, Frank. Ik doe helemaal niet hetzelfde. Sabine Uitslag noemt namelijk voorbeelden die helemaal niets met mantelzorg te maken hebben. Een keer een avond koken voor een vriendin en daarvoor de yoga afzeggen is naastenliefde. Zeer lovenswaardig, maar heeft niets te maken met mantelzorg. Mantelzorg is chronische zorg, waarbij de zorgdrager zich dagelijks wegcijfert ten bate van de zorgvrager. Sabine Uitslag, een Tweede Kamer lid, zou beter moeten weten. Haar stukje lijkt dan ook meer gericht op het verdedigen van het coalitie beleid dan het kritische werk van een volksvertegenwoordiger.
Met haar stukje schets zij een beeld als of de overheid nu betaalt aan mensen die weleens een boterham voor hun partner smeren of boodschappen voor de buurvrouw doen. Wellicht dat in zeer uitzonderlijke gevallen dit door een fout in het systeem gebeurt, maar zelfs dat lijkt mij sterk en getuige van een zeer slecht geinformeerde volksvertegenwoordiging binnen het CDA.
En ja, ik chargeer. Maar dat is een al oude discussie techniek die al bekend is vanaf de Oude Grieken. Denk niet dat ik veel effect zou sorteren als ik alle minder radicale voorbeelden die ik in het onderwijs heb meegekregen zou gaan noemen. Maar dan zijn er nog steeds veel tieners die veel meer doen dan het smeren van een boterham of een keer in de week koken omdat de ouders laat werken. Een hele grote groep die Sabine Uitslag ridiculiseert met haar kleine betoog.
@17
Of, om het wat duidelijker te maken, even kijken naar de definitie die de overheid zelf geeft van mantelzorg (een definitie die bij Sabine Uitslag als bekend mag worden geacht, daar zij onderdeel uitmaakt van deze overheid en zich namens het CDA onder andere bemoeit met gezondheidszorg)
‘Mantelzorg is onbetaalde zorg voor zieke familieleden of vrienden. Het gaat bij mantelzorg om intensieve zorg voor langere tijd.’
Geen van de door haar genoemde voorbeelden sluiten aan bij deze definitie.
Niels,
Je zegt dat wanneer mensen binnen ons land hulp nodig hebben, aan hen ook hulp geboden zal worden.
Hoe schrijnend denk je dat de hulpbehoevende gevallen moeten zijn, voordat de meer fortuinlijke medemens zijn portemonnee trekt?
Ik woon veel liever in een beschaafd land, waar dat soort vragen alleen spelen als giro 555 weer eens wordt geopend. Daar betaal ik heel graag wat meer belasting voor.
In de Verenigde Staten, een westers land dat prat gaat op zijn lage belastingen en kleine overheid, lopen, zoals je ongetwijfeld weet, heel wat mensen rond die niet verzekerd zijn tegen ziektekosten. Die worden wel geholpen bij de eerste hulpafdeling, maar slechts één keer per ziekenhuis. De onverzekerden moeten in geval van een aandoening, stad en land afreizen om steeds een nieuw ziekenhuis te vinden om hen te helpen. Regelmatig overlijden er mensen aan een simpele aandoening als een ontstoken alvleesklier. Onder de rijke Amerikanen, samen een heel stel (16miljoen miljonairs in de States) zijn niet genoeg gulle gevers om dergelijke gevallen te voorkomen. Over hoe de mantelzorg in Amerika is geregeld maak ik me helemaal geen illusies. Of jij wel? Extra pijnlijk daarbij is dat het vrijwel uitsluitend de allerrijksten zijn die in politiek opzicht de dienst uitmaken in de Verenigde Staten.
Dus nee dank je. Ik volg je niet in het idee om dit op te lossen door de belastingen te verlagen.
Maakt dat Spinrock eigenlijk gggristelijke rock?
Nee covers van voornamelijk Anouk. Heb nog een keer op een feestje met de band een liedje meegezongen.